7/5/2009 - ARMAGEDON DOSYASI-3

7/5/2009 - ARMAGEDON DOSYASI-2

7/5/2009 - ARMAGEDON DOSYASI 1

7/5/2009 - Yahudilerin bekledigi Mesih: Mesih-i Deccal

Yahudilerin bekledigi Mesih: Mesih-i Deccal

Aslinda Mesih-i Deccal'in nasil birisi olacagini bu kitabin basindan bu yana inceliyoruz, denebilir. Yahudi kaynaklarindan topladigimiz bilgiler; sözkonusu Mesih'in dünya çapinda bir yahudi egemenligi kurmak için ortaya çikacagini; yahudilerin "üstün irk" gibi saplantilarini tasdik edip-kiskirtan irkçi bir lider olacagini; diger tüm dinleri egemenligi altinda almak ya da yok etmek için ugrasacagini; bir takim metafizik güçlere sahip ya da en azindan o görüntüyü verebilen bir tür büyücü, muhtemelen büyük bir Kabalaci olacagini göstermektedir.
Bu saydiklarimiz, gerçekten de bir deccal, yani bir saptirici oldugunu göstermektedir. Sayilan özelliklerin hepsi, inkara ait özelliklerdir. Eger sözkonusu Mesih gerçek bir kurtarici olsaydi, yahudileri irkçi inanislarindan vazgeçmeye, diger insanlarla baris içinde yasamaya ve en önemlisi Allah'in hükümlerine tabi olmaya çagirirdi. Ancak bu durumda da yahudiler onu tanimazlardi. Bunu rahatlikla söylememiz, Kuran'daki yahudilerle ilgili bazi ayetler nedeniyledir. Ayetler söyledir:

Andolsun, biz Israilogullarindan kesin söz almis (misak) ve onlara elçiler göndermistik. Onlara ne zaman nefislerinin hosuna gitmeyen bir seyle bir elçi geldiyse, bir bölümünü yalanladilar, bir bölümünü de öldürdüler. (Maide, 70) Andolsun, biz Musa'ya kitabi verdik ve ardindan pespese elçiler gönderdik. Meryem oglu Isa'ya da apaçik belgeler verdik ve onu Ruhu'l-Kudüs'le teyid ettik. Demek, size ne zaman bir elçi nefsinizin hoslanmayacagi bir seyle gelse, büyüklük taslayarak bir kisminiz onu yalanlayacak, bir kisminiz da onu öldürecek misiniz? (Bakara, 87)
Bu ayetler, kendilerini Allah'in yoluna davet eden ve dolayisiyla onlara nefslerinin hosuna gitmeyecek bir seyi teklif eden bir elçinin yahudi toplumundan asla kabul görmeyecegini bildiriyor. Yahudiler bu konuda o denli inatçidirlar ki, kendilerine gelen elçileri öldürmeye kalkmislardir. Kuran'da haber verilen bu karakterin bugün yok olduguna dair hiçbir isaret olmadigina göre sunu söyleyebiliriz: Yahudi toplumunun dini bir lidere genis çapta baglanmasinin tek yolu, o liderin onlara nefslerinin hosuna gidecek seyleri getirmesidir.

Ve Kuran'da nefs konusunda söyle denir: "... gerçekten nefis—Rabbimin kendisini esirgedigi disinda—var gücüyle kötülügü emredendir." (Yusuf, 53)
Bu durumda yahudilerin ahir zamanda ortaya çikacak olan Mesih'e baglanacak olmalarinin tek bir açiklamasi vardir. Bu Mesih, onlara nefslerinin hosuna giden seyleri, yani "kötülügü" emredecektir.
Önceki sayfalarda aktardigimiz bir bilgi bu noktada aydinlatici olabilir. Bu bölümün baslarinda Sabetay Sevi'nin sahte Mesihlik hareketine deginmistik. Bir Kabalaci olan ve Mesih'in gelisini beklemekten sikilan Sevi, kendisini Mesih ilan etmis ve asil Mesih'in yapacagi seyleri henüz 17. yüzyilin ortasinda—Mesih Plani'nin bitmesinden ikibuçuk asir önce—yapmaya çalismisti. Icraatlari arasinda yer alan "günahin kutsalligi" teorisi ise oldukça ilginçti. Sevi, "günah artik kutsaldir" diyerek yahudi dinindeki bir çok harami serbest birakmisti. Serbest birakilan, hatta tesvik edilen seyler arasinda "mumsöndü" denen ünlü sapik iliskinin yer aldigina da degindik.

Sabetay Sevi, ahir zamanda gelecek olan Mesih'in bir prototipi olduguna göre, sözkonusu Mesih de büyük olasilikla "günah kutsaldir" diyerek sapkinligi tesvik edecektir. Yahudiler nefislerine aykiri gelen peygamberleri tanimazken, nefsin tüm asiriliklarini kiskirtan bu tür bir Mesih'e kolaylikla tabi olacaklardir. Bu, sözkonusu Mesih'in gerçekte bir deccal olusunun da en iyi göstergesidir. Mesih-i Deccal, büyük olasilikla, Sevi'den daha da ileri boyutta bir "günahi kutsallastirma" akimi baslatarak, ahir zamanin fitneleri arasinda yer alan homoseksüellik, lezbiyenlik gibi sapkinliklari mesrulastiracak, yahudilerin Kuran'da da vurgulanan dünya hirslarini, kibirlerini, üstün irk saplantilarini daha da kistirtacaktir. Bu, yahudilerin ona baglanacak olmalarinin baslica nedenidir.

Kitabin basindan bu yana incelediklerimiz, ayrica, yahudilerin bekledigi Mesih'in olaganüstü bir takim yeteneklere sahip olacagini, Mesih'in bir tür büyücü oldugunu da gösteriyor. Yahudiler "seytanlarin uydurduklarina uyarak" Hz. Süleyman'i "büyücü" saydiklarina ve Mesih'in de onun bir prototipi olacagini düsündüklerine göre, Mesih'ten metafizik bir takim yetenekler bekliyor olmalilar. Gelecek Mesih'in Kabala'yla olan ilgisi de bunun bir baska göstergesidir. Çünkü kitabin Giris bölümünde de inceledigimiz gibi Kabala, metafizik yöntemlerle fiziksel dünyayi etkilemenin, yani büyünün sanatidir.

Yahudilerin bekledigi Mesih'in bu özelligine Islam kaynaklarinda da deginilir. Pek çok hadiste, ahir zamanda yahudiler arasinda çikacak olan Mesih-i Deccal'in (Saptirici Mesih) büyük fitne çikaracagi, insanlari büyü yolu ile kandirarak kendisine baglayacagi ve müslümanlara karsi da savasacagi haber verilir. Peygamberimiz, Deccal'in vasiflarini ve yöntemlerini sayarken yanindakilere söyle demistir:

Iste ben bunlari size anlatiyorum ki durumu iyi kavrayasiniz, onun tuzagina düsmeyesiniz, sizden sonrakilere de anlatasiniz, onlar da kendilerinden sonra geleceklere anlatsinlar diye. Çünkü onun fitnesi, fitnelerin en çetinidir. 52

Mesih-i Deccal, ahir zamanda zaten mevcut olan fitneyi daha da ileri boyutlara ulastiracak, insanlarin sapkinligini daha da artiracaktir. Bediüzzaman, ahir zamanda dinsiz felsefenin gelismesiyle birlikte büyük bir inkar dalgasi yayilacagini, herkesin küçük birer Nemrud haline gelecegini anlattiktan sonra Mesih-i Deccal'in konumunu söyle açiklar:

... Ve onlarin basina geçen en büyükleri, ispiritizma ve manyetizmanin hadisati nev'inden müdhis harikalara mazhar olan deccal ise daha ileri gidip, cebbarane suri hükümetini bir nevi rububiyet tasavvur edip uluhiyetini ilan eder. 53
Bediüzzaman, ahir zamanda küfrün basina geçecek olan deccalin ruhçuluk (muhtemelen cinlerle ilgili bir gizli bilgi) ve manyetizmayi kullanarak bir takim "müthis harikaliklar", yani insanlara etki eden olaganüstülükler gerçeklestirecegini ve bu yolla kendi uluhiyetini (ilahligini) ilan edecegini söylüyor. Pek çok hadiste Mesih-i Deccal'in sözkonusu büyücülük özelligi haber verilir. Buna göre, Mesih-i Deccal, kendisine bagli olan cinni seytanlari (kafir cinleri) kullanarak bir takim gözboyayici sözde mucizeler gerçeklestirecektir. Bunlarin arasinda ölülerin diriltilmis gibi gösterilmesi en çok haber verilenlerdendir.

Mesih-i Deccal ve Ölülerin Diriltilisi

Sik sik vurguladigimiz bir gerçek var: Yahudilerin asirlardir yolunu gözledikleri, Kabalacilar'in gelmesi için dev bir Plan yapip uyguladiklari yahudi Mesihi, Islam kaynaklarinda anlatilan Mesih-i Deccal'le ayni kisidir. Bu sonuca, hem iki portre arasindaki zamansal uyumdan hem de bu iki kisi hakkinda yahudi ve Islam kaynaklarinda verilen detaylarin birbirine tamamen uyuyor olmasindan variyoruz.
Yahudi kaynaklarinda Mesih'le ilgili verilen bilgilere kitap boyunca sik sik degindik. Tek bir cümleyle, yahudiler sözkonusu Mesih'in kendi uluslari için büyük bir kurtulus getirecegini, bir altinçag baslatacagini beklemektedirler. Ve yahudi ögretisinin irkçi özelligi sonucu, yahudi ulusunun kurtulusu, diger uluslarin batisini ya da en azindan tahakküm altina alinisini gerektirmektedir.

Ancak yahudi ögretisinde Mesih'le ilgili bir baska önemli inanis vardir ki, buna daha önce pek deginmedik. Bu, Mesih'le birlikte ölü yahudilerin dirilecegi ve "iyi" olanlarinin—yani yahudi kimligine ve irk bilincine yeterince sahip olanlarin—nerede gömülü olurlarsa olsunlar mezarlarindan kalkarak Vaadedilmis Topraklar'a dönüp "yeryüzü cenneti"nde yasayacaklari inancidir. Üçüncü bölümde yahudi dininde bildigimiz anlamda bir ahiret, cennet ve cehennem inanci olmadigini, aksine yahudi ögretisinin temelinde "yeryüzü cenneti" kavraminin yattigina deginmistik. Iste bu yeryüzü cenneti, inanisa göre, Mesih gelince kurulacak ve "iyi" yahudiler de Mesih sayesinde diriltilip sözkonusu "cennet"e dahil olacaklardir. Encyclopaedia Judaica, bu inanisi aktarirken, Mesih'le birlikte dirilis beklentisinin yahudi geleneginde son derece yaygin oldugunu, ancak dini otoritelerin bazi ayrintilarda (diaspora yahudilerinin dirildikten sonra nasil Filistin'e dönecekleri, giyinik olup olmayacaklari gibi) farkli görüsler öne sürdügünü bildiriyor. 54

Bu konudaki yahudi inanisi, Mesih'in gelmesiyle birlikte önce Kudüs'teki, özellikle de kutsal Zeytin Dagi'ndaki yahudilerin dirilecegini, ardindan Kutsal Topraklar'daki diger yahudilerin ve en son da diasporadakilerin dirilecegini öngörüyor. (Tüm Israil liderlerinin Zeytin Dagi'na gömülmesinin, Robert Maxwell gibi ünlü yahudilerin buraya gömülmek için vasiyette bulunmalarinin nedeni, bu dagin Mesih geldiginde yasanacagi umulan "dirilis"in ilk duragi olusudur).

Iste bu ölülerin diriltilisi inanci, yahudilerin bekledikleri Mesih ile Islam kaynaklarinda anlatilan Mesih-i Deccal'in ayni kisi oldugunun bir baska göstergesidir. Çünkü Islam kaynaklarinda, Mesih-i Deccal'in, Bediüzzaman'in dedigi gibi "ispiritizma ve manyetizma"nin etkisiyle, "ölüleri diriltme" sovlari yapacagi anlatilir. Hadislerde söylendigi gibi bunlar yalnizca birer ilüzyon, birer göz boyama olacaktir; ama yine de bu durum Mesih-i Deccal'in karizmasinin ve baglilarinin—ki bunlarin çogu yahudilerdir—ona olan inancinin artmasina yarayacaktir.

Ilgili kaynaklarda "Deccal'in adamlari olacak, bunlarin bir kismini öldürüp sonra diriltecek" deniyor.55 Ancak bu gerçek bir ölüm ve dolayisiyla gerçek bir diriltme degildir. Ayni kaynakta olay söyle açiklaniyor:

Onun öldürdükleri yanindaki seytanlar, yani cinlerdir. Onlari göz boyayicilik yapak öldürüyormus gibi görünür, hakikatte ise böyle bir sey yoktur... Cahilleri daha kolayca kandiracak... Çünkü cahillere gelip, istersen ölü babani ve anneni dirilteyim, diyecek. O da, evet göster, deyince yanindaki seytan adamin babasi sekline girecek ve, oglum ben senin babanim, bu adama uy, diyecek. 56
Deccal'in Alametleri ve Taberiye Gölünün Kurumasi
Önceki sayfalarda Mehdi'nin çikis alametlerini incelemis ve bu alametlerin günümüzde gerçeklestigini yazmistik. Benzer bir durum Mesih-i Deccal'in çikis alametleri için de geçerlidir. Islam kaynaklarinda aktarilan bu alametlerin en basta geleni, Deccal çikmadan önce yasanacak olan büyük bir kurakliktir. Deccal'in hemen öncesinde su kaynaklari kuruyacak, yagmur çok azalacak ve ekinleri helak eden büyük bir kuraklik yasanacaktir. Bu kurakligin yeri hakkinda da bilgi bulmak mümkündür: Bir hadise göre, Deccal'in çikisindan önce Taberiye Gölü'nün ve Zagor Pinari"nin suyunun çok azalacagini haber verilmistir. Bu iki kaynakta Ortadogu'dadir; Taberiye Israil ve Suriye sinirinda, Zagor Pinari ise Suriye içlerindedir. 57
Kisacasi sözkonusu hadiste Mesih-i Deccal öncesinde Ortadogu'da, özellikle de Suriye çevresinde büyük bir kuraklik yasanacagi haber verilmektedir. Bu kuskusuz son derece anlamlidir, çünkü bugün Ortadogu gerçekten de tarihindeki en büyük kuraklikla karsi karsiya. Özellikle de Suriye'nin büyük bir susuzluk tehlikesi içinde oldugu, hatta bu nedenle Türkiye'yle savasacagini öne süren senaryolar üretiliyor...

Deccal ve Global Yahudi Egemenligi

Hadislerde Mesih-i Deccal'in yahudi olusu ve ona baglananlarin çogunun yahudilerden olusmasina da dikkat çekilir. Bir hadiste açikça "Deccal yahudidir" denir. 58 Bir digerinde, "Deccal'in ekseriyette tabileri (ona uyanlar) yahudilerdir" haberi yer alir.59 Bir baska rivayette, yahudilerin Mesih-i Deccal'in etrafini sararak "kendisiyle Araplara karsi savasabilecegimiz kralimiz geldi" diye senlikler yapacagi anlatilir. 60
Hadislerde Mesih-i Deccal'e tabi olanlarin "çogunun" (hepsinin degil) yahudilerden olustugu söyleniyor. Bu durumda, Deccal'e baglanacak diger grubun hiristiyanlar arasindan çikacagini söyleyebiliriz. Önceki sayfalarda günümüz Protestanlarinin bir kisminin, özellikle Evanjeliklerin, yahudilerle ayni Mesih inanisina sahip olduklarini incelemistik. Mesih-i Deccal ortaya çikip da çesitli olaganüstülükler gösterdiginde—ki bunlarin arasinda Hz. Isa'nin mucizelerinden biri olan "ölüleri diriltme" basta gelmektedir—sözkonusu hiristiyanlar da Deccal'i Hz. Isa sanarak ona tabi olacaklardir. Bu durum, "judaizer" hiristiyanlarla yahudiler arasindaki kitabin basindan bu yana inceledigimiz ittifakin en yüksek asamasi olacaktir. Ayrica sözkonusu Mesih-i Deccal'in Süleyman Tapinagi'ni ideolojilerinin temeline yerlestirmis olan Tapinakçi/masonlardan da büyük bir destek görecegine kusku yoktur.

Dolayisiyla Mesih-i Deccal, arkasinda en basta kendi kavmi olan yahudileri ve ikinci asamada da yahudilerin geleneksel müttefiki olan iki gücü—yahudi sempatizani hiristiyanlar ve Tapinakçi gelenegi koruyan masonluk—alarak, büyük bir güce ulasacaktir. Yahudi önde gelenlerinin asirlardir süren Mesih Plani boyunca olusturduklari tüm maddi güç, Mesih-i Deccal'in emrine verilecektir. Bu noktadan hareketle, yahudi önde gelenlerince denetim altinda tutulan ABD'nin ve daha az oranda da olsa diger Batili güçlerin Mesih'e destek olacagini söyleyebiliriz. Baskan Reagan'in Armagedon hesaplari bunun bir göstergesidir.

Mesih-i Deccal'in "günahin kutsalligi" doktrini de arkasindaki gücü büyütecektir. Tüm bu gücü arkasina alan Deccal, yahudilerin asirlardir hayalini kurduklari hiyerarsik dünya düzenini tam ve kesin olarak kurmaya yeltenecektir. (Hiyerarsinin tepesinde yahudiler yer alir, daha altta "müttefikleri", en altta ise öteki dünya halklari vardir, bkz. 11, bölüm). Bu arada Mesih'in Ortadogu'da büyük bir isgal baslatacagini, Israillilerin onyillardir klasik böl ve yönet (divide et impera) yöntemine hazir hale getirdikleri bu cografyayi Israil egemenligi altina almak için harekete geçecegini söyleyebiliriz.

Mesih-i Deccal'in uygulayacagi bu "global yahudi egemenligi" projesinin en büyük düsmani da o siralar Mehdi'nin bayragi altinda birlesecek olan Islam dünyasi olduguna göre, Mesih-i Deccal asil olarak bu düsmanla karsi karsiya gelecektir. Ancak ahir zamanda olusacak bu büyük kutuplasmanin bir sonuca varmasi için, ilahi kadere bir baska önemli kisinin daha dahil olmasi gerekmektedir. Çünkü Mehdi, Mesih-i Deccal'i ve onun büyük ordularini tek basina yenemez. Bediüzzaman söyle demektedir:

Sihir ve manyetizma ve ispiritizma gibi istidraci (saptirici) harikaliklariyla kendini muhafaza eden ve herkesi teshir eden (boyundurugu altina alan) o dehsetli Deccal'i öldürebilecek, meslegini degistirebilecek; ancak harika ve mucizatli (mucizelere sahip) ve umumun makbulü bir zat olabilir ki; o zat, en ziyade alakadar ve ekser insanlarin (çok sayida insanin) peygamberi olan Hazret-i Isa Aleyhisselam'dir.

Hz Isa'nin Yeryüzüne Dönüsü

Ahir zamanin en büyük bir kaç olayindan biri, kuskusuz Hz. Isa'nin (a.s.) yeryüzüne inmesidir. Bu, pek çok sahih (güvenilir) hadiste haber verilen bir vaattir. Hadislerin bildirdigine göre, ölmemis bir halde göge yükseltilen Hz. Isa, ahir zamanda yeryüzüne inecek, Mehdi ile birlesecek ve onunla beraber Mesih-i Deccal'e karsi savasip onu maglup edip öldürecektir. Bediüzzaman'in dedigi gibi pek çok istidraci (saptirici) harikaliklara, olaganüstü yeteneklere sahip olan Mesih-i Deccal'i maglup edebilecek olan yegane insan, büyük mucizelerin sahibi olan gerçek Mesih Hz. Isa'dir.
Hz. Isa'nin dönüsü konusunda, Kuran'da da oldukça belirgin isaretler vardir. Hz. Isa ile ilgili bazi ayetler, onun ahir zamandaki dönüsüyle ilgili çok önemli ipuçlari verir. Bunlari söyle siralayabiliriz:

1- Nisa Suresi'nde Hz. Isa'dan sözedilirken söyle denir:

(Bir de) Inkara sapmalari ve Meryem'in aleyhinde büyük bühtanlar söylemeleri ve: "Biz, Allah'in Resulü Meryem oglu Mesih Isa'yi gerçekten öldürdük" demeleri nedeniyle de (Israilogullarini lanetledik.) Oysa onu öldürmediler ve onu asmadilar. Ama onlara (onun) benzeri gösterildi. Gerçekten onun hakkinda anlasmazliga düsenler, kesin bir süphe içindedirler. Onlarin bir zanna uymaktan baska buna iliskin hiçbir bilgileri yoktur. Onu kesin olarak öldürmediler. Hayir; Allah onu kendine yükseltti. Allah üstün ve güçlüdür, hüküm ve hikmet sahibidir. (Nisa, 156-158)

Ayetlerde birbiri ardina çok önemli bilgiler verilmektedir. Öncelikle; Yahudilerin kiskirtmalari sonucunda Romalilar tarafindan çarmiha gerilen kisi, hiristiyan ve yahudilerin sandiklarinin aksine, Hz. Isa degildir. Romalilar ve onlari kiskirtan yahudiler Hz. Isa'yi hedeflemisler ve Allah da onlara onu astiklarini göstermistir, oysa gerçek bambaskadir. Allah bir baskasini—hadislere göre Hz. Isa'yi gammazlayan Yuda Iskaryot'u—onlara Isa gibi göstermis, onlar da bu kisiyi çarmiha germislerdir. Hz. Isa ise öldürülmemis ve canli olarak Allah katina yükseltilmistir.

Bu noktada Hz. Isa'nin Allah tarafindan "vefat ettirildigi"ni haber veren Ali Imran 55 ve Maide 117'i üzerinde durmak gerekir. Ali Imran 55'te vefat ettirme söyle kullanilmaktadir: "Allah demisti ki: ' Ey Isa, ben seni vefat ettirecegim ve kendime yükseltecegim..." Maide 116-117 ise söyledir:

Allah: "Ey Meryem oglu Isa, insanlara, beni ve anneni Allah'i birakarak iki ilah edinin, diye sen mi söyledin?" dediginde: "Seni tenzih ederim, hakkim olmayan bir sözü söylemek bana yakismaz. Eger bunu söyledimse mutlaka sen onu bilmissindir. Sen bende olani bilirsin ama ben Sen'de olani bilmem. Gerçekten, görünmeyenleri (gaybleri) bilen Sen'sin Sen. Ben onlara bana emrettiklerinin disinda hiçbir seyi söylemedim. (O da suydu:) 'Benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin.' Onlarin içinde kaldigim sürece, ben onlarin üzerinde bir sahidim. Benim (dünya) hayatima son verdiginde, üzerlerindeki gözetleyici Sen'din. Sen her seyin üzerine sahit olansin."
Bu ayetlere bakilarak Hz. Isa'nin öldügü ve bir daha da yeryüzüne dönmeyecegi düsünülebilir. Oysa durum böyle degildir. Çünkü "vefat ettirmek", Kuran'daki kullanilisiyla, bildigimiz biyolojik ölüm anlamina gelmemektedir. Iki farkli ayette "vefat ettirmek", uyutmakla ayni anlamdadir:

Allah, ölecekleri zaman canlarini alir; ölmeyeni de uykusunda. Böylece, kendisi hakkinda ölüm karari verilmis olani(n ruhunu) tutar, öbürsünü ise adi konulmus bir ecele kadar saliverir. Süphesiz bunda, düsünebilen bir kavim için gerçekten ayetler vardir. (Zuhruf, 42)
Bu ayette ölüm için "mevt" ifadesi kullanilmaktadir. "Vefat ettirmek" (yeteveffa) ise kesin bir ölüm degildir; insanlar uyuduklarinda da vefat ettirilmis olurlar. "Sizi geceleyin öldüren ve gündüzün 'güç yetirip etkilemekte olduklarinizi' bilen, sonra adi konulmus ecel doluncaya kadar onda sizi dirilten O'dur" (En'am, 60) ayetinde de vefat ettirme (yeteveffa) fiili ayni anlamda kullanilir.
Buradan su sonuca varabiliriz: Kuran'da "vefat ettirme" ifadesi, biyolojik ölüm için degil, ruhun Allah katinda çekilerek bedenin de uyku haline girmesi durumu için de kullanilmaktadir. Bu durum, muhtemelen Hz. Isa için de geçerlidir: Ruhu Allah katina alinmis, bedeni de bir uyku hali içindedir. Ahir zamanda ise insanin günlük uykusundan uyanmasi gibi Ashab-i Kehf'e benzer bir biçimde, yeryüzüne dönecektir. En dogrusunu Allah bilir.

2- Az önce Hz. Isa'nin aslinda çarmiha gerilmedigini haber veren ayetleri (Nisa, 156-158) aktarmistik. Hz. Isa'nin çarmiha gerilmekten kurtarilmis olmasi, yahudilerin ona karsi kurduklari tuzagin Allah tarafindan bozulmus oldugu anlamina gelir. Ancak bu tek basina yeterli degildir, çünkü ayetlerde bir de karsi-tuzaktan söz edilmektedir:

Nitekim Isa, onlarda (Israilogullarinda) inkâri sezince, dedi ki: "Allah için bana yardim edecekler kimdir?" Havariler: "Allah'in yardimcilari biziz; biz Allah'a inandik, bizim gerçekten müslümanlar oldugumuza sahit ol" dediler. "Rabbimiz, biz indirdigine inandik ve elçiye uyduk. Böylece bizi sahitlerle beraber yaz." Onlar (Isa'ya tuzak kuran yahudiler) bir düzen kurdular. Allah da (buna karsilik) bir düzen kurdu. Allah, düzen kurucularin en hayirlisidir. (Ali Imran, 52-54)
Allah'in yahudiler tarafindan Hz. Isa'ya kurulan tuzaga karsi bir karsi-tuzak kurmasinin en iyi açiklamasi, ahir zamanda Hz. Isa'nin yeniden yeryüzüne inerek yahudilerin tabi oldugu sahte Mesih'i öldürmesidir. Eger bu olmasa, yahudilerin Hz. Isa'ya kurdugu tuzak bozulmus ama bir karsi-tuzak kurulamamis olurdu. En dogrusunu Allah bilir.
3- Hz. Isa ile ilgili diger bazi ayetler onun ikinci kez yeryüzüne inecegine dair açik isaretler tasimaktadir. Ali Imran 35 bunlarin basinda gelir:

Hani Allah, Isa'ya demisti ki: "Ey Isa, dogrusu senin hayatina Ben son verecegim, seni Kendime yükseltecegim, seni inkar edenlerden temizleyecegim ve sana uyanlari kiyamete kadar inkara sapanlarin üstüne geçirecegim. Sonra dönüsünüz yalnizca Banadir, hakkinda anlasmazliga düstügünüz seyde aranizda Ben hükmedecegim.
Ayetteki "sana uyanlari kiyamete kadar inkâra sapanlarin üstüne geçirecegim" ifadesi üzerinde düsünelim. Hz. Isa hayatta iken ona uyanlarin sayisi onikiydi ve büyük baskilar altina alindilar. Sonraki iki yüzyil boyunca da Hz. Isa'ya iman eden müslümanlar (Iseviler) büyük baskilar altinda yasadilar; hiçbir siyasi güce sahip degildiler. Sonra ise zaten Hiristiyanlik dejenere oldu, Hz. Isa'nin "Allah'in oglu" oldugu seklindeki sapik inanç benimsendi ve teslis (üçleme; Baba-Ogul-Kutsal Ruh) kabul edildi. Teslisin kabul edilisinden sonraki hiristiyanlari " Isa'ya uyanlar olarak kabul edemeyiz, çünkü "andolsun, "Allah üçün üçüncüsüdür" diyenler küfre düsmüstür. Oysa tek bir ilahtan baska ilah yoktur" (Maide, 73) hükmüne göre, teslisi kabul edenler küfür içindedirler.
Bu durumda "sana uyanlari kiyamete kadar inkara sapanlarin üstüne geçirecegim" ifadesi açik bir isaret tasimaktadir; Hz. Isa'ya ahir zamandaki dönüsü sirasinda tabi olanlarin kiyamete kadar kafirlere üstün kilinmasi. Nitekim hadisler de bu yöndedir. Rivayetlere göre, Hz. Isa ve Mehdi birlikte Mesih-i Deccal'i maglup ettikten sonra tüm dünyayi kapsayan bir Islam egemenligi kurulacak ve bu durum, kiyamete yakin imanin yeniden dejenere olusuna kadar sürecektir. En dogrusunu Allah bilir.

4- Hz. Isa'nin ikinci gelisi ile mutabik gözüken bir diger ayet ise Nisa 159'dur: "Andolsun, Kitap ehlinden, ölmeden önce ona inanmayacak kimse yoktur. Kiyamet günü, o da onlarin üzerine sahit olacaktir."

Ayette "ölmeden önce" ifadesi ile Hz. Isa'nin kastedildigi açiktir. Çünkü Kitap ehlinden herkesin, yahudiler dahil, ölmeden önce Hz. Isa'ya inanacak olmalari düsünülemez. Kitap ehli olan yahudiler, 2000 yildir onu tanimamaktadirlar. Aslinda teslisi kabul eden hiristiyanlarin da gerçekte Hz. Isa'ya inandiklarini söyleyemeyiz; onlar Hz. Isa'nin teblig ettigi tevhid dinine degil, dejenere edilmis bir sirk dinine baglidirlar.

Bu durumda, Hz. Isa'nin ölümünden önce tüm kitap ehlinin ona iman edecegini bildiren bu ayet, ahir zamana yönelik açik bir isaret tasimaktadir. Çünkü Hz. Isa Allah katina yükseltilmeden önce, ona yalnizca havariler inanmisti; yahudiler, yani tüm bir Kitap ehli onu inkar etmislerdi. Bu durumda ayetin isareti ile su sonuca varabiliriz: Hz. Isa ahir zamanda yeryüzüne inecek ve bu kez tüm kitap ehli ona iman edecektir. Nitekim hadislerde anlatilanlar da bu yöndedir. Rivayetlere göre, Hz. Isa'nin Mesih-i Deccal'i öldürmesinin ardindan hiristiyanlar ve hayatta kalan yahudiler ona inanacak ve tüm yeryüzü huzur içinde bir altinçag yasayacaktir. Bu durum Hz. Isa'nin ölümüne dek sürecek, ölümünden bir süre sonra yeni bir dejenerasyon baslayacak ve en sonunda kiyamet gerçeklesecektir. En dogrusunu Allah bilir.

5- Hz. Isa'nin ahir zamanda yeniden gelecegine isaret eden bir diger ayet, Zuhruf 61'dir. Ard arda Hz. Isa'dan söz eden ayetlerden sonra söyle denir: "Süphesiz o, kiyamet-saati için bir ilimdir. Öyleyse ondan (kiyametten) yana hiçbir kuskuya kapilmayin ve bana uyun. Dosdogru yol budur." Ayetin önce ve sonrasindan anlasildigi üzere, "o" zamiri Hz. Isa'yi ifade etmektedir. Bu durumda bu ayetin Hz. Isa'nin ahir zamanda yeryüzüne dönüsüne açik bir isaret tasidigini söyleyebiliriz. Çünkü Hz. Isa, Kuran'in indirilisinden 6 asir önce yasamistir. Dolayisiyla Hz. Isa'nin bu ilk hayatini "kiyamet için bir bilgi", yani bir kiyamet alameti olarak anlarsak, ayetin isaret ettigi anlami kavrayamamis olabiliriz. Ayetin isaret ettigi anlam, Hz. Isa'nin, ahir zamanda, yani kiyametten önceki son zaman diliminde yeniden yeryüzüne dönecegi ve bunun da bir kiyamet alameti olacagidir. En dogrusunu Allah bilir.

6- Hz. Isa'nin ikinci gelisi ile mutabik gözüken bir baska ayet ise Ali Imran 48'dir. (Ayet, anlasilabilmesi için asagida 45. ayetten itibaren alinmistir)

Hani Melekler, dediler ki: "Meryem, dogrusu Allah kendinden bir kelimeyi sana müjdelemektedir. Onun adi Meryem oglu Isa Mesih'tir. O, dünyada ve ahirette 'seçkin, onurlu, saygindir' ve (Allah'a) yakin kilinanlardandir. Besikte de, yetiskinliginde de insanlarla konusacaktir. Ve O salihlerdendir. "Rabbim, bana bir beser dokunmamisken, nasil bir çocugum olabilir?" dedi. (Fakat) Allah neyi dilerse yaratir. Bir isin olmasina karar verirse, yalnizca ona "ol" der, o da hemen oluverir. Ona kitabi, hikmeti, Tevrati ve Incili ögretecek."
Ayette, Allah'in Hz. Isa'ya Tevrat'i, Incil'i ve bir de "Kitabi" ögretecegi haber veriliyor. Bu kitabin hangi kitap oldugu kuskusuz önemlidir. Ayni ifade, Maide 110'da da kullanilmaktadir:

Allah, elçileri toplayacagi gün, söyle diyecek: "Size verilen cevap nedir?" Onlar da: "Bizim bilgimiz yoktur; süphesiz görünmeyenleri (gaybleri) bilen Sen'sin Sen." Allah söyle diyecek: "Ey Meryemoglu Isa, sana ve annene olan nimetimi hatirla. Ben seni Ruhu'l-Kudüs ile destekledim, besikte iken de, yetiskin iken de insanlarla konusuyordun. Sana kitabi, hikmeti, Tevrat'i ve Incil'i ögrettim..." (Ali Imran, 109-110)
Tevrat ve Incil disinda tek bir ilahi kitap vardir; Kuran (Hz. Davud'a verilen Zebur da Eski Ahit'in içindedir). Nitekim Ali Imran 3'te de "Kitap" kelimesi, Incil ve Tevrat'in yaninda Kuran'i ifade etmek için kullanilmistir: "Allah... O'ndan baska ilah yoktur. Diridir, kâimdir. O, sana Kitabi Hak ve kendinden öncekileri dogrulayici olarak indirdi. O, Tevrat'i ve Incil'i de indirmisti." (Ali Imran, 2-3)
Bu durumda Hz. Isa'ya ögretilecek olan üçüncü "Kitab"in Kuran oldugunu ve bunun da ancak Hz. Isa'nin ahir zamanda dünyaya dönüsü zamaninda mümkün olabilecegini düsünebiliriz. Kuskusuz en dogrusunu Allah bilir.

Tüm bunlarin yaninda "süphesiz, Allah katinda Isa'nin durumu, Adem'in durumu gibidir..." (Ali Imran, 59) ayeti de Hz. Isa'nin dönüsüne isaret ediyor olabilir. Tefsirciler genellikle bu ayetin her iki peygamberin de babasiz olma özelligine dikkat çektigini söylemislerdir. Ancak ayetin bir ikinci isareti daha olabilir. Bu, Hz. Isa'nin da ahir zamanda, Hz. Adem gibi Allah katindan yeryüzüne indirilecek olacagina isaret ediyor olabilir. En dogrusunu Allah bilir.

Bazi müslümanlar Hz. Isa'nin ahir zamanda dönmeyecegi konusunda israr ediyorlar. Ancak üstte saydigimiz bütün bu ayetler üzerinde ciddi bir sekilde düsünülmesi gerekir. Acaba neden Kuran'da baska hiçbir peygamber için bu tür ifadeler kullanilmamistir? Acaba neden baska hiçbir peygamber "kiyamet için bilgi" degildir? Neden baska hiçbir peygamber ile ilgili ayetler, onun ikinci bir hayati olmasi gerektigi gibi bir anlam ortaya çikarmamaktadir.

Hz. Isa'nin yeryüzüne dönüsü ve Mehdi gibi iki önemli konunun Kuran'da açikça anlatilmamis, yalnizca isaret edilmis olmalarinda da önemli bir hikmet vardir. Öncelikle, bu iki konunun da imani bir konu olmadigini söyleyebiliriz. Bu durum, ümmetin yalanci Mehdi ve Isa'lardan korunmasina da yardimci olur. Eger bu iki konu da Kuran'da geçseydi, bu dogrudan imani bir konu olacak, bir insanin Mehdi ya da Isa oldugunu tanimak farz olacakti. Bu tarihte örnegi sik görülen sahte Mehdilik hareketleriyle karsilasan müslümanlari daha da zor bir durumda birakirdi. Oysa Mehdi ve Isa, Bediüzzaman'in dedigi gibi "imanin nuruyla" taninacaktir.

Peygamberimizin bir sözü söyledir:

Hayatim elinde olan Allah'a yemin ederim ki, Meryem oglu (Isa)nin adil bir hakim olarak içinize inmesi muhakkak yakindir. O salibi (haçi) kiracak, domuzu öldürecek, cizyeyi kaldiracaktir. Mal o kadar çogalip tasacaktir ki, hiç kimse kabul etmez olacaktir. 62
Hz. Isa'nin "haçi kirmasi ve domuzu öldürmesi", Hiristiyanligi sapkin ögelerinden kurtararak orjinal haline döndürmesini ifade eder. Bunun ardindan, Mesih-i Deccal'i Hz. Isa sanarak ona tabi olmus pek çok hiristiyan gerçegi görerek Hz. Isa'ya tabi olacak, yani Islam'i kabul edecektir. Ahir zamanin bu asamasinda, Mehdi ve Hz. Isa'nin liderligindeki Islam dünyasi, hiristiyanlarin önemli bölümünün de katilmasiyla güçlenecektir. Nitekim Bediüzzaman da gelecek Mehdi'nin yapacagi isleri anlatirken "hilafet-i Islamiyeyi Ittihad-i Islama bina ederek Isevi ruhanileriyle ittifak edip dini-Islama hizmet" edeceginden söz eder. 63
Hz. Isa'nin yeryüzüne inisi ve Hiristiyanlarin çogunun da hidayetine araci olusunun ardindan, Mesih-i Deccal, yegane sadik kavmi olan yahudilerle birlikte Islam'in önündeki tek düsman olarak kalacaktir. Bu asama, ahir zamanin son büyük çatismasi olan Armagedon'un basladigi asamadir.

Armagedon!...

Yahudi ve Hiristiyan kaynaklarinda Armagedon, Islam kaynaklarinda ise Melaheme-i Uzma olarak adlandirilan büyük savas, ahir zamanda Mehdi ve Hz. Isa önderligindeki müslümanlar ile Mesih-i Deccal önderligindeki yahudiler arasinda yasanacaktir.
Aslinda bugün Anti-Islami Enternasyonal'in dünya müslümanlarina karsi giristigi savasin Armagedon'un bir ön safhasi oldugunu düsünebiliriz. Israil tarafindan yönetilen bu Enternasyonal'in varligini ve yapisini 12. bölümde incelemistik. Israilliler, büyük olasilikla, Mesih geldiginde müslümanlarla savasacaklarini bilmektedirler ve bugün dünyanin dört bir yanindaki anti-Islam güçleri örgütleyip-kiskirtiyor olmalarinin bir açiklamasi da bu uzun vadeli hesaptir. Baskan Reagan bile Israil'in Armagedon için silahlandirilmasi gerektigine inandigina göre, Israillilerin kendilerini bu savasa hazirlamalari ve dolayisiyla simdiden düsmani zayiflatmaya ugrasmalari son derece normaldir.

Bu noktada, Israil'in sürekli genislettigi nükleer kapasitesi "Armagedon'a hazirlik" açisindan oldukça anlamli. Bunun yaninda bir de Israillilerin son yillarda müslümanlarin nükleer güce ulasmalarini engellemek için büyük bir çaba sarfediyor olmalari da oldukça dikkat çekici. Bati basininda sik sik yer alan "Islami Bomba Tehlikesi" propagandasi, bilindigi gibi asil olarak yahudi lobisi kaynaklidir. Israil Pakistan'in atom bombasi elde etmemesi için çok ugrasmisti. Bunu basaramayinca da ABD'yi Pakistan'i "terörist ülke" ilan etmeye ikna için çalismaya basladi. Son bir kaç yilda Iran'in nükleer silah üretme çabasina da en büyük tepki bilindigi gibi Israil ve onun Amerikali uzantilarindan gelmektedir. Kisacasi Yahudi Devleti, kendi nükleer gücünü sürekli büyütürken, herhangi bir müslüman ülkenin, özellikle de müslümanlar tarafindan yönetilen bir müslüman ülkenin kesinlikle nükleer güç elde edememesi için çalismaktadir. Burada bir Armagedon hazirligi sezinlemek oldukça mantiklidir.

Günümüzün siyasi ve sosyolojik göstergelerinin isaret ettigi bu büyük savas, Islam kaynaklarinda da haber verilir. Sahih hadis kaynaklarinin çogunda, ahir zamanda müslümanlar ile yahudiler arasinda geçecek olan büyük bir savasa deginilmektedir. Anlatilanlara göre savas müslümanlar tarafindan kazanilacak, yahudiler büyük bir bozguna ugrayacak ve savasa katilan yahudilerin büyük kismi öldürülecektir.

Tirmizi'de yer alan bir hadis söyledir: "Yahudiler size karsi savasacaklar ve siz onlarin basina musallat edileceksiniz. Hatta tas bile 'Ey müslüman, su arkamdaki yahudidir, onu öldür!' diyecektir."

En önemli iki hadis kaynagi olan Müslim ve Buhari'nin her ikisinde birden yer alan bir diger hadiste ise söyle denir: "Siz yahudilerle harbetmedikçe kiyamet kopmaz. Hatta taslar bile arkasindaki yahudiyi, 'Ey müslüman, su benim arkamdaki yahudidir, onu öldür!' diye haber verecektir."

Hadisler, müslümanlarin savasi kazanacaklarini ve daha ötesi, karsi tarafi gizlendikleri yerlerden tek tek bulup çikararak öldürecegini haber veriyor. (Elbette, bu durum savasa katilmamis olan sivil yahudilerin öldürülecegi anlaminda degildir. Sözkonusu olay, savasin içinde, dolayisiyla cephedeki ordular arasinda geçecek bir olaydir).

Acaba bu büyük ve kanli savasin yeri neresi olacak? Hadisler bize bu konuda da açik bir adres gösteriyorlar: Ortadogu. Savasin bitimi de bugünkü Israil topraklarinda olacaktir (yahudiler yenilecegine göre, bu son derece makuldur). Yahudilerin liderliginin Mesih-i Deccal tarafindan yürütülecegini söylemistik. Bir hadise göre, Mesih-i Deccal, Hz. Isa tarafindan "Lud kapisi yaninda" yakalanip öldürülecektir. 64 "Lud kapisi", Lud Gölü'nün (Ölü Deniz) yakininda ve dolayisiyla bugün Israil isgali altindaki topraklarda yer alan bir bölgedir.

Mesih Deccal Lud Gölü civarinda yakalanip öldürülecek ve dolayisiyla yahudi ordusu bozguna ugratilacaksa, biraz daha ilerleyip Kudüs'ü almak müslümanlar için zor olmayacak demektir. Nitekim hadisler de böyle söylüyorlar. Tirmizi'de yer alan bir diger hadis söyledir: "Horasan'dan siyah sancaklar çikacak, hiçbir kuvvet onlari önleyemeyecek ve neticede bayraklari, Iliya'da (Kudüs'te) dikilecektir."

Kudüs'ü ele geçirecek olan bu birlikler ise bir baska hadise göre, Mehdi ordusunun birlikleridir: "Yasi küçük, sakali hafif ve sarisin bir genç çikar, Mehdi'nin bayragini tasir ve karsisina daglar bile çiksa onlari ezerek Ilya'ya (Kudüs) kadar ulasir."

Bu hadislerin toplamindan elde ettigimiz sonuç, Mesih-i Deccal'in Hz. Isa tarafindan öldürülmesinin ardindan, Mehdi komutasindaki Islam ordularinin Kudüs'e kadar varacagi ve kendileriyle savasan yahudileri teker teker bulup öldürecekleridir.

Kudüs'e giren düsman kuvvetler tarafindan yahudilerin birer birer aranip yakalanmasi... Bu tablo size bir yerden tanidik geldi mi?

Ve Yeni Seküler Düzen'in Sonu
Bu kitabin hemen basinda Kuran'in yahudilerle ilgili ayetlerini incelerken, bir grup ayetin çok önemli ve bir bilgi verdigini vurgulamistik. Isra Suresi'nin hemen basinda yer alan bu ayetler, yahudilerin yeryüzünde iki kez büyük bir bozgunculuk çikaracaklarini, ancak her ikisinin sonunda da Allah tarafindan üzerlerine gönderilen güçlü bir topluluk tarafindan cezalandirilacaklarini haber veriyordu. Bu iki büyük bozgunculuktan birincisinin yahudilerin Hz. Isa'yi öldürtmeye kalkmalariyla doruga vardigini ve Romalilarin Kudüs'ü yerle bir edip ve direnen yahudilerin çogunu "sokaklarin arasina girip arayarak" öldürdüklerini yazmistik. Ikinci büyük bozgunculuk ise yahudilerin Mesih Plani'ni tasarlamalari ile basladi, tüm bu kitap boyunca inceledigimiz gibi gelisti ve içinde bulundugumuz çagda zirveye ulasti. Ve bu ikinci bozgunculuk da, ayetin ifadesine göre, büyük bir cezalandirma ile sonuçlanacaktir.
Isra Suresi'nin basindaki sözkonusu ayetlerde söyle denir:

Kitapta Israilogullarina su hükmü verdik: "Muhakkak siz yer(yüzün) de iki defa bozgunculuk çikaracaksiniz ve muhakkak büyük bir kibirlenis-yükselisle kibirlenecek-yükseleceksiniz. Nitekim o ikiden ilk-vaad geldigi zaman, oldukça zorlu olan kullarimizi üzerinize gönderdik de (sizi) evlerin aralarina kadar girip arastirdilar. Bu yerine getirilmesi gereken bir sözdü. Sonra onlara karsi size tekrar 'güç ve kuvvet verdik', size mallar ve çocuklarla yardim ettik ve topluluk olarak sizi sayica çok kildik. Eger iyilik ederseniz kendinize iyilik etmis olursunuz ve eger kötülük ederseniz o da (kendi) aleyhinizedir. Sonunda vaat geldigi zaman, (yine öyle kullar göndeririz ki) yüzlerinizi 'kötü duruma soksunlar', birincisinde ona girdikleri gibi mescid (Kudüs)e girsinler ve ele geçirdiklerini 'darmadagin edip mahvetsinler.' Umulur ki, Rabbiniz size merhamet eder, fakat siz (bozgunculuga) dönerseniz biz de (sizi asagilik kilmaya ve cezalandirmaya) döneriz. Biz, cehennemi kafirler için bir kusatma yeri kildik. (Isra, 4-
Kitap boyunca hep bu ikinci bozgunculugun çagimiza mutabik oldugunun delillerini inceledik. Ancak görüldügü gibi bu bozgunculugun bir de karsiligi vardir ve bu karsilik yahudiler açisindan hiç olumlu degildir. Üstteki ayete göre, ikinci bozgunculugun sonucunda, "Allah'in zorlu kullari" Kudüs'e girecek, Tapinak'i dagitacak ve sokaklarin arasina kadar girip yahudileri arastiracaklardir.
Bu isi ilk kez yapanlar "zorlu kullar" Romalilar'di (Allah'in kulu olmak için müslüman olmaya gerek yoktur; kafirler de, bilincinde olmamalarina karsin, Allah'in kuludurlar). Ikinci kez yapanlar ise hem bugünün siyasi tablosundan, hem de az önce aktardigimiz hadislerden anladigimiza göre, müslümanlar olacaktir. Mehdi ve ordusunun Kudüs'e ulasacagini ve düsman yahudileri köse-bucak arayacaklarini haber veren az önceki hadislerde anlatilan olay, Isra 7-8'de haber verilen fetihle ayni olaydir. En dogrusunu Allah bilir. Ayni, ahir zaman fitnesinin yahudilerin yeryüzünde çikardigi büyük bozgunculuk, yani Yeni Seküler Düzen (Novus Ordo Seclorum)la ayni sey olusu gibi...

Kimileri tüm bu anlattiklarimizi biraz "fantastik" bulabilir, yakin gelecekte bu tür olaylar yasanacagina inanmakta zorlanabilirler. Bu tür bir kusku, ya da inanmayis, tüm bu anlattiklarimizi yanlis bir bakis açisindan, yanlis bir zihin yapisindan degerlendirmenin sonucudur. Her olayi oldugu gibi bu kitabin basindan bu yana inceledigimiz olaylari da ancak Kuran'in verdigi zihin yapisiyla degerlendirirsek dogruyu yakalayabiliriz.

Bu zihin yapisi, tüm olaylarin, tüm tarihin ilahi kadere göre isledigi sirrini farketmekle kazanilir. Dikkat edilirse, tüm bu kitap boyunca tefsir etmeye çalistigimiz Isra Suresi'nin basindaki yahudilerle ilgili ayetler, "Kitapta Israilogullarina su hükmü verdik..." ifadesiyle baslamaktadir. Yani tüm bu olaylar, Allah'in yahudilere böyle bir kader tespit etmesinin bir sonucudur. Mesih Plani, Allah öyle diledigi için baslamis ve devam etmistir. Bu Plani uygulayan yahudiler, Allah onlara öyle bir güç verdigi için bunu yapabilmislerdir.

Ancak Allah'in dilemesi ile Plan islemis, Allah'in dilemesi ile Yeni Seküler Düzen kurulmustur. Çünkü Israilogullarina Kitapta bu hüküm verilmistir. Madem verilmistir, gerçege dönüsmek zorundadir. Dönüsmüstür de...

Kitap boyunca Yeni Seküler Düzen'in, Kuran'da sik sik vurgulanan "hileli-düzen" kavraminin bir örnegi olduguna degindik. Düzen'i kuran müstekbirler (yahudi önde gelenleri ve onlarin basta masonlar olmak üzere müttefikleri), kendi bencil tutkulari için—iktidar hirslari, irkçi saplantilari, ekonomik çikarlari gibi—insanlari dinden koparmis ve onlari ahirette "siz gece ve gündüz hileli düzenler (kurup) bizim Allah'i inkar etmemizi ve O'na esler kosmamizi bize emrediyordunuz" (Sebe, 33) diyen müstazaflarin konumlarina sokmuslardir. Yeni Seküler Düzen, Kuran'in tanimladigi hileli-düzenlerin ideal bir örnegidir.

Ancak az önce sözünü ettigimiz hassas nokta tam da buradadir. Bir ayette söyle denir: "Onlardan öncekiler de hileli-düzenler kurmuslardi; fakat düzen kuruculugun tümü Allah'a aittir." (Rad, 42)

Madem düzen kuruculugun tümü Allah'a aittir, Yeni Seküler Düzen'i de kuran, batinda (gizlide) O'dur. Bu, Israilogullarina Kitapta verdigi bir hükmün sonucudur. Ve madem bu düzeni O kurmustur, bunun karsi-düzenini kuran da yine Kendisi'dir. Ibrahim 46'da dendigi gibi; " gerçek su ki, onlar hileli-düzenler kurdular. Oysa onlarin düzenleri, daglari yerlerinden oynatacak da olsa, Allah katinda onlara hazirlanmis düzen vardir."

Düzen'e karsi, rahmani bir karsi-düzen; ahir zaman fitnesine karsi, ahir zaman Islam egemenligi vardir. Bu Allah'a göre güç degildir. O dilerse, yakinda Yeni Seküler Düzen'in yikildigini ve yerine rahmani bir düzenin kuruldugunu birlikte görecegiz. Gecenin sabaha yakin oldugu gibi zirvede olan Yeni Seküler Düzen de sözkonusu düzene o kadar yakindir.

Kuskusuz herseyin en dogrusunu Allah bilir.

Alıntıdır

11/2/2009 - Yahudilik, Tevrat ve TalmudSual: Yahudiliğin tarihçesi nasıldır?

Alıntıdır

11/2/2009 - Mesih PLANI-2

Tarihin Dönüm Noktasi Protestanlik ve 'Mesih'in Yollarini Açan Adam' Martin Luther
"Katoliklere sesleniyorum; bana kafir demekten yorulduklarinda, yahudi desinler"
- Martin Luther

Luther'in Katolik Kilisesinin yüzyillardir süregelen doktrinlerini degistirirken, bunlarin yerine Eski Ahit düsüncelerini koymasi kuskusuz bir rastlanti degildi. Tam aksine, Luther sanki bu is için egitilmisti: Protestan liderinin düsüncelerini olustururken en çok etkilendigi kisi dönemin ünlü hümanisti Johannes Reuchlin (solda) idi. Judaica, Luther'in yasaminin sonuna dek, Reuchlin'i en büyük ögretmeni olarak kabul ettigini vurguluyor.50 Peki Reuchlin kimdi dersiniz?... Luther'in düsüncelerinin olusmasinda en büyük paya sahip olan bu Alman hümanistinin acaba ne gibi bir özelligi vardi ki, ögrencisinin Katolik düsüncesine toptan savas açmasina ön-ayak olmustu?...

Hiristiyanliktaki Reform hareketleri çok büyük ölçüde yahudi edebiyati ve felsefesinden etkilenmisti. Hatta reform hareketlerinin, rakipleri tarafindan 'yahudilesme' olarak görülmesi ve gösterilmesi bunun bir göstergesi sayilabilir... Çesitli Protestan gruplari, Eski Ahit'in bir emri olan ve Katoliklerce uygulanmayan sünnet, Sabbath'in kutlanmasi gibi ibadetlere geri döndüler: Kisacasi, Eski Ahit'e Yeni Ahit'ten daha fazla baglandilar. 15 ve 16. yüzyildaki Hiristiyan Reformunun önemli liderlerinin hepsi Ibranice biliyor ve yahudi kaynaklarini inceliyordu. Istisnasiz hepsi, Eski Ahit teolojisine geri döndüler. John Huss, Zwingli, Michael Servetus, Calvin ve Luther; bu isimlerin hepsi, karsitlari tarafindan 'yari-yahudi' olmakla hatta tümüyle yahudilesmekle suçlandilar. Eski Ahit'in etkisi bunun ardindan Püritenlikte ve daha sonraki Anglo-Amerikan mezheplerinde de belirgin biçimde görüldü.54

Luther, yahudilerin Tanri tarafindan mesajini dünyaya yaymak için seçildiklerini söyleyerek onlari över. 'Yahudiler,' der, '... dünyadaki en üstün kani tasimaktadirlar. Kutsal Ruh, onlarin eliyle Kutsal Kitabi dünyaya yaymistir. Onlar Tanri'nin çocuklaridir, bizse yabancilariz. Aslinda, Kenanli kadinin hikayesinde anlatildigi gibi, bizler sahiplerinin masasindan düsen ekmek kirintilari ile yetinen köpekler gibi olmaliyiz'.55

Luther'in baslattigi Reform hareketi, Avrupali yahudiler tarafindan da Mesih'in gelisi için gerekli ortami saglayacak bir hizmet olarak görüldü. "Yahudiler, Martin Luther'i, Hiristiyanlari egitip yanlis düsüncelerinden kurtararak, Mesih'in gelisi için yolu temizleyen bir adam olarak gördüler." 56

Fakat Luther, bütün bunlara ragmen, son yillarinda yahudiler aleyhine yazdigi yazilarla, resmi tarihe antisemit (yahudi düsmani) olarak geçmeyi basardi. Kendini "yahudilere köpek olmaya layik" görecek kadar "fanatik yahudi hayrani" olan bir adam birdenbire fikirlerini degistirip yahudi düsmani olur muydu? Ya da Kabalacilar'dan aldigi taktikle görüntü mü degistirirdi? Ikinci tez daha akilci gözüküyor...

Protestan Mesihçiligi ve Mesih Plani
Yahudilerin Vaadedilmis Topraklar'dan uzaklastirilacaklari, ancak birgün bir Kurtarici önderliginde yeniden oraya dönecekleri, Eski Ahit'in (M. Tevrat) sikça vurguladigi konulardan biridir. Bu nedenle Mesih inanci, yahudi dini kaynaklarinin hepsinde büyük bir yer tutar.

Yalniz bir farkla: Protestanlar, yahudilerden farkli olarak, beklenen Mesih'in Hz. Isa olduguna inaniyorlardi. Protestan düsüncesine göre, yahudiler kehanetteki sartlari yerine getirdikten—yani, Vaadedilmis Topraklar'da devlet kurup, Kudüs'ü ele geçirip, Tapinak'i insa ettikten—sonra, Beklenen Mesih Hz. Isa dünyaya yeniden gelecekti. Ve yahudiler onun ilk gelisinde yaptiklari hatayi tekrarlamayacaklar, onu bu kez kabul edecekler ve diger milletleri Beklenen Mesih Hz. Isa'nin önderliginde Kudüs'ten yöneteceklerdi. Çünkü Protestanlarin düsüncesine göre, yahudiler "Tanri'nin seçilmis halki" olmayi sürdürüyorlardi; ancak Hz. Isa'ya karsi gelmekle bir hata islemislerdi ve onun ikinci kez gelisinde bu gerçegi göreceklerdi. (Buna karsilik, Katolikler yahudilerin "seçilmis halk" gibi bir sifati artik tasimadiklarina inanirlar). Protestanlar, dünyayi yahudilerin yönetmesiyle birlikte, kendilerine de iyi davranacaklarina ve kendilerinin de çok büyük zenginlige kavusacaklarina inanmislardi. Protestan düsüncesi bugün de hala bu yöndedir.

Ama yahudilerin bekledigi Mesih, Hz. Isa degildi. Onlar Hz. Isa'ya inanmiyorlardi. Zaten onu öldürmeye çalismislardi, bu hareketlerinin ardindan da inançlarinda hiçbir degisiklik olmamisti. Ama yahudi önde gelenleri, görünen o ki, Protestanlarin bu aykiri düsüncesine pek ses çikarmadilar. Ve Protestanlarin, özellikle de Püritenler gibi köktenci Protestanlarin, Mesih Plani'na destek olmalarini zevkle seyrettiler. Kitabin ilerleyen bölümlerinde bunu daha ayrintili olarak inceleyecegiz.

Peki acaba yahudiler, Mesih geldiginde, Protestanlara, onlarin umduklari sekilde iyi davranip, onlari egemenliklerine ortak etmeyi düsünüyorlar miydi? Hayir, kendilerini "seçilmis irk" sayan yahudiler, Mesih'in gelisiyle birlikte kurmayi düsledikleri "Dünya Kralligi"ni kimseyle paylasmazlardi. Diger irklari belki "usak" olarak kabul edebilir ama hiçbir zaman "ortak" saymazlardi. Zaten, M. Tevrat'i "revize" ederken, "Dünya Kralligi"nin yönetiminin "baska kavme birakilmayacagini" özellikle vurgulamislardi: "Ve o krallarin günlerinde göklerin Allah'i ebediyen harap olmayacak bir krallik kuracak ve onun hakimiyeti baska bir kavme birakilmayacak; ancak bu kralliklarin hepsini o parçalayacak ve bitirecek ve kendisi ebediyen duracak." 75

Püritenlerin Amerika'ya Yükledigi Misyon
Amerika'nin "Mesih'in gelisine gönüllü olarak yardim edecek" bir ülke olarak dogmasinin ardindaki en büyük faktör, bu ülkenin Püritenler tarafindan kurulmasi ve temel degerlerinin de bu Püriten mirasina dayanmasidir.

Kisacasi, Amerika M. Tevrat'ta vaadedilen ve Mesih'in gelisiyle kurulacak olan Siyon Kralligi'nin bir prototipi seklinde olusturuluyordu. Vaadedilmis Topraklar'a benzetilen topraklar üzerinde, kendilerini yahudilere benzeten Püritenler, M. Tevrat'ta emredilen yöntemleri kullanarak Amerika'yi kuruyorlardi. Toprak ve yeni sahipleri M. Tevrat'a uydurulunca geriye bir tek topragin eski sahipleri, yani Kizilderililer kaliyordu. Onlara da M. Tevrat içinde bir yer bulmakta gecikilmedi.

Bu, Kizilderililerin sonunun baslangiciydi...

Yeni Dünya'daki Püriten Vahseti ve M. Tevrat'a Göre Gerçeklestirilen Kizilderili Katliami
"Israilliler Kenan halkini nasil yok ettilerse, Massachusetts kolonisindeki Israilliler (Püritenler) de Kizilderilileri öyle yok ettiler"
-Thomas Gossett
Kizilderililer, Amerika'nin kesfedilmesinin ardindan, yahudi önde gelenlerinin haklarinda çokça konustuklari bir konu olmustu. Mesih'in dönüsünün hesaplarini yapan yahudi önde gelenleri de Püritenlerle birlikte Amerika'yi bir tür "Vaadedilmis Toprak" olarak görüyor, üzerindeki yerlileri de Eski Ahit'e göre konumlandirmaya çalisiyorlardi. Bu ortamda, Kizilderililer hakkinda ortaya atilan ilk tez, onlarin, yahudilerin "On Kayip Kabile"sinin bir parçasi olduklari seklindeydi.
On Kayip Kabile, eski bir inanisa dayaniyordu. Buna göre, MÖ 719 yilinda, yahudi ülkesine saldiran II. Sargon Kuzey Krallik'i yenmis ve halkini sürmüstü. Bu yahudiler, daha sonra dünyanin çesitli bölgelerine dagilmis ve "Israil'in On Kayip Kabilesi"ni olusturmustu. Ve yine yahudi inanisina göre, Mesih'in gelmesinin sartlarindan biri, bu kayip kabilelerin bulunmasindan geçiyordu.

Kizilderililer'in gelecegi bu ortamda belirlenmeye basladi. Püritenler ve yahudi önde gelenleri Kizilderililerin "On Kayip Kabile"den biri olup olmadigini tartistilar. Adetlerinin ve dillerinin yahudilerinkine benzeyip benzemedigini arastirdilar. Yahudi tarihçi Lee M. Friedman Kizilderililer'in On Kayip Kabile'den olup olmadigi hakkinda yahudilerin ve Püritenlerin öne sürdükleri düsünceleri detaylariyla anlatiyor.87

Bu tartismanin sonucu ise Eski Ahit'e göre yapilan Kizilderili katliaminin baslangici oldu. Çünkü yahudiler ve Püritenler, Kizilderililer'in On Kayip Kabile olmadigina karar verdiler. Ama bu kez onlara Eski Ahit'e göre bir baska rol biçtiler: Bu teoriye göre Kizilderililer, Vaadedilmis Topraklar üzerinde yasayan "Kenan Halki"ydi. Vahset, iste bu noktada basladi.

Çünkü Kenan Halki, Eski Ahit'e ve dolayisiyla yahudi inanisina göre, Vaadedilmis Topraklar'i yahudilerden "gasp etmis" olan bir halktir. Ve yok edilmeleri gerekir. M. Tevrat ayetleri, "Kenan Halki'nin yok edilmesini" söyle emreder: "... Ey Kenan, Filistinliler diyari, Rabbin sözü size karsidir; seni yok edecegim, öyle ki artik sende oturan kimse olmayacak." (Tsefenya, Bab 2/5) Bir baska ayette uygulanacak vahset söyle detaylandirilir:

Ve Allah'in Rab onu senin eline verdigi zaman, onun her erkegini kiliçtan geçireceksin; ancak kadinlari ve çocuklari ve hayvanlari ve sehirde olan her seyi, bütün malini kendin için çapul edeceksin; Ve Allah'in Rabbin sana verdigi düsmanlarinin malini yiyeceksin... Ancak Allah'in Rabbin miras olarak sana vermekte oldugu bu kavimlerin sehirlerinden nefes alan kimseyi sag birakmayacaksin; fakat onlari... Kenanlilar'i... Allah'in Rabbin sana emrettigi gibi tamamen yok edeceksin. (Tesniye, Bab 20/10-17)
Tarihin en büyük dramlarindan biri olan Kizilderili katliami iste bu ayetlere göre gerçeklestirildi. Year 501: The Conquest Continues (Yil 501: Isgal Hala Sürüyor) adli kitabinda, Noam Chomsky, Püritenlerin M. Tevrat ayetlerine dayanarak, "Kenan diyarinin halki" olarak gördükleri Kizilderililer'e karsi gerçeklestirdikleri katliamlari anlatiyor:

New England'daki ilk büyük soykirim hareketlerinden biri, 1637'de Pequot Kizilderilileri'nin yok edilmesiydi. Sömürgeci Püritenlerin, uyguladiklari bu vahseti göklere çikaran resmi açiklamalari ise söyleydi: 'Yeryüzü cennetinde Tanri'nin istemedigi bu Pequot yerlileri temizlendi. Öyle ki, sükürler olsun, artik Pequot ismi tasiyan kimse kalmadi.' Bugün, 'Tanri'nin izni altinda' yurduna baglilik yemini eden her Amerikan çocugu, aslinda, bu katliami uygulayan Püritenlerin tasidigi retorigi ve Eski Ahit'ten (M. Tevrat) kaynaklanan düsünceyi ödünç almaktadir. Püritenlerin Eski Ahit'ten aldiklari düsünce ise sudur: 'Bilinçli bir biçimde, Tanri'nin seçilmis halkina ait olan Vaadedilmis Topraklar'daki Kenan halkini yok etmek'. Katliami uygulayan Püritenler, yaptiklari isi tümüyle dini liderlerinin kontrolünde gerçeklestiriyorlar, 'kutsal misyon'larini yerine getiriyorlardi. Öyle ki, kizilderili erkek, kadin ve çocuklar tümüyle Eski Ahit emirlerine göre katlediliyorlardi. Kendi kullandiklari Tevrat deyimlerine göre, Püritenler, kizilderili çadirlarini 'kizgin atesli firinlara' döndürüyorlar, içindeki kurbanlari Tevrat deyimiyle 'olabilecek en kötü ölümle' öldürüyorlardi. Bir baska Tevrat ayetinin deyimiyle ölenler 'atesin içinde kizariyor, ancak oluk oluk akan kanlari atesi söndürüyor'du. Katliami uygulayanlar ise 'Yehova'nin övgüsüne layik' oluyorlardi. Bundan bir kaç yil sonra ise New York bölgesindeki yerlilerin 'temizlenmesi' operasyonu düzenlendi. Örnegin, Subat 1643'de Güney Manhattan'da Hollandali askerler tarafindan Algonquin Kizilderilileri'ne karsi gerçeklestirilen ve David de Vries tarafindan aktarilan katliam söyleydi: 'Askerler pek çok Kizilderili'yi uykularinda öldürdüler. Annelerinin gögüslerinden çekilip alinan bebekler anne-babalarinin gözleri önünde kiliçla parçalaniyor ve bebeklerin parçalari atese atiliyordu. Kundaktaki bebekler besikleri içinde parçalaniyor, kafalari eziliyor, en tas-yürekli adamin bile vicdanini sizlatacak bir vahsilikle öldürülüyorlardi. Bazi bebekler nehire atildi, onlari kurtarmak için anne ve babalari da suya atladi. Ama askerler ne çocuklarin ne de anne-babalarin sudan çikmalarina izin vermediler, hepsi boguldu.88
Chomsky'e göre, ABD'nin 20. yüzyilda dünyanin dört bir yaninda uyguladigi ya da uygulattirdigi terör (terörizm kültürü) de kaynagini Püritenlerin Amerika'ya yükledigi vahset geleneginden almaktadir:

Amerika'nin Yahudilesme Süreci...
"Amerika'ya bagli olmakla yahudilige bagli olmak arasinda hiçbir uyumsuzluk yoktur. Yahudi ruhu, aslinda modernizmdir ve bütünüyle Amerikali'dir"
- Louis D. Brandeis
Püritenlik, ayni Ingiltere'de oldugu gibi, Amerikan ruhuna yalnizca çok önemli bir yahudi sempatizanligi enjekte etmekle kalmadi, ayni zamanda yahudi düsüncesindeki pek çok faktörü de Amerikan kültürüne ekledi. Bu faktörlerin basinda, az önce inceledigimiz gibi, M. Tevrat kökenli vahset gelenegi geliyordu. Noam Chomsky, ABD'nin bugün dünya çapinda uyguladigi vahsetin kökeninin (ki buna Culture of Terrorism-"Terörizm Kültürü" adini veriyor), Püritenlerin Kizilderililer'e yaptigi katliamlara dayandigini vurguluyor.

Bunun disinda, gerçekte yahudi dininde olan pek çok faktör, Amerikan ruhuna etki etti. Böylece Amerika, açik bir "yahudilesme" yasadi. Yahudi düsüncesine tümüyle uyum sagladi, onu tümüyle kabul etti, ona tümüyle teslim oldu... Ve Amerika, Kolomb'un amacina uygun olarak, "yahudiler için iyi bir yer" oldu. Yahudi inanci ve felsefesi, Amerika'nin kurumlasmasina kaynak olmustu. The Universal Jewish Encyclopedia, "The United States" basligi altinda sunlari not ediyor:

Zenci Düsmanliginin Ibrani Kökenleri
"Siyah dogmus olmak Tanri'nin bir cezasidir"
- Kabala'dan

Diger yahudi kaynaklarinda da benzer sapkin inanislar bulmak mümkündür. Örnegin Kabala'ya göre, zenci olmak, dogrudan asagi bir irktan olmak anlamina gelir. Kabala'nin temel eserlerinden olan Yaratilis Kitabi (Sefer ha Yetsira), "Siyah dogmus olmak Tanri'nin bir cezasidir" hükmünü içerir.104 Dolayisiyla, pek çok motifini yahudi kaynaklarindan almis olan Bati irkçiliginin, zenci düsmanligini da ayni kaynaktan derledigini anlamak pek zor degildir.
Alıntıdır

11/2/2009 - Mesih PLANI-1

 Mesih Plani'nin Süleyman Tapinagi etrafinda dönüp-dolasmis olan 500 yillik gizli tarihini incelemeye baslayabiliriz.

DÜZEN'IN GIZLI TARIHI
"Tarih rastgele gelismez. Gözünden hiçbir sey kaçmayan Dünya Üstadlari'nin yapitidir tarih. Dogal olarak, Dünya Üstadlari giz araciligiyla korurlar kendilerini."
Umberto Eco, Foucault Sarkaci, s. 202

"Beth" ve "he"
(Yani "Be ezrat ha Chem" ya da "Baruch Chem"; "Tanri [Yehova] kutsaldir")

Yeni Dünya'nin kesif öyküsü egzotiktir. Kristof Kolomb, 3 Agustos 1492'de—yahudi takviminde Kudüs'teki Süleyman Tapinaginin Romalilar tarafindan yikilisinin günü olan Ab ayinin 9'undan bir gün sonra—beraberindeki üç karavela ile birlikte büyükçe bir kalabaligin toplandigi Ispanya'nin Palos limanindan yola çikar. Beraberinde onbes aylik yiyecek ve alti aylik su vardir. Bilinmeyene dogru yola çikmaktadir. Kesif heyeti toplam seksen kisiden olusmaktadir. Amiral sancagi Kolomb'un gemisi olan Santa Maria'ya çekilmistir. Kolomb seyir defterine söyle yazar: "3 Agustos Cuma, buradan itibaren kendi yoluma koyulmam ve Hintlere ulasana kadar seyredebilmem için rota Alteslerinize ait olan Kanaryalardir... Amacima ulasmak için uykuyu unutmam gerekiyor..." Iki aydan daha fazla bir sürenin sonunda, 11 Ekim Persembe günü, Kolomb Yeni Dünya'ya ayak basar. Hint adalarindan birisi sandigi bu kara parçasina, San Salvador adini verir. Diz üstü çöker ve dua eder:

Ebedi ve kadiri mutlak Tanri, yaratici sözün enerjisiyle gögü, denizi ve yeri doguran Tanri! Adin heryerde kutsansin ve ünlensin! Senin Yüceligin ve Egemenligin yüzyildan yüzyila ululansin, Kutsal Adinin senin hükümranlik alaninin simdiye kadar sakli olan bu yarisinda, kölelerinden en sefilinin araciligiyla taninmasina ve yayilmasina Sen izin verdin...
Bunlar, Kolomb hakkinda bilinen ve resmi olan bilgilerdir. Ama Yeni Dünya'yi gün isigina çikararak tarihi derinden etkileyen bu denizcinin bir de resmi tarih disindaki bir kimligi ve misyonu var. Son olarak "Yeni Dünya Düzeni" adi altinda ortaya çikan Düzen'in gerçek kimligini ve misyonunu tanimak için, Kolomb'un gerçek kimligini ve misyonunu da tanimak gerekiyor...

Kristof Kolomb'un Bilinmeyen Öyküsü
Amerika'yi "kesfeden" ve kendisinden 5 yüzyil sonra ortaya çikacak olan Yeni Düzen'e bu sekilde bir anlamda "babalik" yapan Kristof Kolomb kimdi acaba? Niçin çok daha önceden bulunmus olmasina ragmen, asirlar boyu bu kitayi yeni "kesfetmis" bir kisi olarak tanindi? Yola çikarken amaci neydi? Karaya ulastiginda hangi "Tanri"ya yakarista bulunmustu?
Kabala diyari Ispanya'dan Yeni Dünya'ya yolculuk eden bu denizcinin kimligini arastirdigimizda sasirtici bir gerçekle karsilasiyoruz. Çünkü, hakkinda sayisiz kitap yazilan, filmler çevrilen ve bu "resmi" bilgilerin hemen hepsinde bir hiristiyan misyoneri olarak tanitilan Kolomb, aslinda bir yahudi... Yahudi yazar David M. Eichhorn, söyle diyor: "Aslinda ismi Colombus degildi. Genova'da dogmus bir Italyan da degildi. Asil ismi Juan Colon olan ve Pantevedra yakinlarinda dogmus olan bir Ispanyol yahudisiydi." 1

Türk yahudi cemaatince yayinlanan Salom gazetesinde ise, Dalia Sayah'in yazdigi "Kristof Kolomb gerçekten Yahudi miydi?" baslikli bir arastirma yayinlanmisti. Yazi bazi ilginç bilgiler veriyordu:

... Fakat asil önemlisi Kolomb'un ailesine yazdigi bütün mektuplarin sol üst kösesinde göze çarpan ilginç bir monogramdir.Yarim yüzyil önce Maurice David'in çözdügü bu monogramin bir Yahudi'nin kaleminden çikan her türlü yazinin basinda bulunmasi gereken iki harften: 'bet've'he'den olustugu bugün biliniyor." (Beth ve he: yani Be ezrat ha Chem ya da Baruch Chem, Tanri (Yehova) kutsaldir...) O'nun bir Marrano (Yahudi dönmesi) oldugu iddiasini kanitlayan baska bir nokta ise tablolarinda sol elini belli bir sekilde tutmasidir. Bu Marranolarin birbirlerini tanimak için kullandiklari gizli bir isaretti... Kristof Kolomb... Artik bu büyük kasifin gerçek kimliginin ortaya çikmasinin zamani geldi. Sefarad Kristof Kolomb! Onu artik tanimlayabiliriz bile: Amerika'daki kuzenimizdi O!2

Salom, bir baska sayisinda ise; Sarah Leibovici'nin yazdigi Christophe Colomb Juif, Marieanne Mahn Lott 'un yazdigi Portrait Historique de Christophe Colomb ve M. Kayserling'in kaleme aldigi The Participation of the Jews in the Spanish and Porteguese Discoveries adli kitaplari kaynak göstererek, Kolomb hakkinda su bilgileri veriyor:
Kolomb yahudi miydi? Bugün artik bu kesinlesmistir. Iste tartisma götürmez bir kanit: Günah çikardigi rahip Hernando de Talavera'nin, Kraliçe Isabella'ya Kolomb'un yola çikisindan bir kaç gün önce yolladigi mektup. Talavera, Kraliçe'ye bu 'seytandan esinlenen yabancinin böylesi çilgin bir serüvene atilmasina izin vermemesi' için yalvarmaktadir. Söyle devam eder rahip: 'Eger kutsal Ruh evlatlarinin dis denizlere açilmasini isteseydi, bunu yapmalari için, kökenleri meçhul bir yabancinin gelisini bekler miydi hiç?' Rahibin antisemit duygulari bu satirlarda pek belirgin degilse de daha ileride iyice ortaya çikar: 'Rahip Jean'in gördügü düsü tam olarak anlayamadim; Kolomb'un nefret edilesi gezisi sonucunda, nasil olur da kutsal topraklar yahudilerin eline geçebilir? Rahip Jean, bana, düsünde Aziz Jean Baptiste'i gördügünü ve kendisine Kolomb'un yolculugunun yahudiler için çok bereketli olacagini, Isa'nin mezarini ele geçireceklerini açikladigini söyledi.' ... Günümüzde Simon Wiesenthal'in La voile de L'espoir (Umut Yelkeni) ve Sarah Lerbovici'nin 'Kristof Kolomb Yahudiydi' kitaplarinda savunduklari tezi çogu tarihçi onaylamaktadir: Amerika'yi kesfeden bir 'konverso'dur (yahudi dönmesi)... Peki kimdir Kolomb ile birlikte yola çikanlar?... Engizisyondan kaçan yahudiler mi?... Tarih bize hala bu sirri açiklamamistir. Tek bilinen sey Kolomb'un gemilerinde rahip bulunmadigi, Arapça ve Ibranice tercümanlarin yer aldigidir.3

Kolomb'un imzasindaki yahudi sembolleri, yahudi tarihçi Lee M. Friedman tarafindan da vurgulanir. Buna göre, Kolomb'un imzasinin içinde "kusursuz bir üçgen", yani "yahudiler için kutsal olan ve sinagoglarla mezarliklarda sikça kullandiklari bir figür" bulunmaktadir.4
Kolomb'un ailesi Barselona'dan gelme Katalan kökenli yahudilerdendi. Tarihçiler Cenova'da yasayip Ispanyolca konusan Kolomb ailesinin Yahudi oldugunu bildiriyorlar. Fransiz Ça M'Interesse dergisi de, Ekim 1991 sayisinda, Kolomb'un Katalanya kökenli, sürülmüs ve Cenova'ya siginmis bir gizli-yahudi (konverso) oldugunu vurgulamisti. Yahudi tarihçi M. Kayserling ise, Kolomb'un esi Beatrice Enriquez'in de yahudi oldugunu bildirir.5

Kuskusuz Kolomb'un köken olarak yahudi olmasi tek basina fazla bir sey ifade etmemektedir. Önemli olan, Kolomb'un bu sakli kimliginin çiktigi yolculukta bir rolü olup olmadigidir. Bu soruya cevap olacak bazi bilgileri yine Salom veriyor:

Ünlü bir Ispanyol 'Kolomb uzmani' olan Consuelo Varela'ya göre: 'Kolomb Eski Ahit'i neredeyse ezbere bilirdi. Ayni sosyal sinifa mensup bir Katolik için böyle bir sey sözkonusu olamazdi. Üstelik ünlü gemicinin en büyük düsü Kudüs Tapinagi'ni yeniden insa etmekti. Oysa Katolik kilisesine göre, Isa yahudileri lanetlemisti, Tapinak bir daha asla insa edilemeyecekti. Bugün Kristof Kolomb'un yahudiligi artik tartisma götürmez bir olgudur.6
Kolomb'un Muharref Tevrat'i ezbere bilecek kadar dindar bir yahudi olmasinin yaninda, kendine hedef olarak da Süleyman Tapinagi'nin yeniden insasini sezmis olmasi ilginç degil mi? Süleyman Tapinagi'nin yeniden insasinin Kabalacilar'ca Mesih'in gelisinin en önemli sarti olarak kabul edildigini (bkz, "Giris") ve Kabalacilar'in merkezinin de Kolomb'un yola çiktigi Ispanya oldugunu hatirladigimizda, Yeni Dünya'nin neden kesfedildigi konusunda farkli gerçeklerle karsilasiyoruz...

Mesih Için Gerekli Ilk Kehanet: 'Dünyanin Dört Bir Yanina Dagilmak'...
Kolomb, "yahudiler için iyi bir yer" aramak ve yahudi inancina göre Mesih'in gelisinin ve yeryüzü kralliginin kurulusunun alameti sayilan Süleyman Mabedi'ni yeniden insa etme görevine soyunmak için yola çikmisti. Bu durumda, Kolomb'un ve onu yollayanlarin Mesih'in yeryüzüne yeniden dönmesi için büyük bir çaba içinde olduklari, yani Mesih Plani'ni gerçeklestirme üzerinde çalistiklari belli oluyor. Kolomb'u bu kutsal amaç için, bu denli organize bir hareket içinde yeni bir "yeryüzü cenneti" bulmaya yollayan Kabalaci dostlari, kuskusuz Mesih'in gelisi için gerekli olan diger sartlari da hazirlamaya çalisacaklardi. Mesih'in gelisi kutsal kaynaklarda yazilan bir vaad olduguna göre, onu "getirmek" de ancak konuyla ilgili kehanetleri yerine getirmekle mümkün olabilirdi.
Yahudi inancina göre bu kehanetlerin basinda ise, yahudilerin tüm dünyaya yayilmis olmalari sarti geliyordu. Encyclopaedia Judaica, bu inanci söyle bildiriyor: "Mesih'in tekrar gelisine dair olan kehanet, ancak yahudilerin dünyanin dört bir yanina yayilmalari ile gerçeklesebilecekti." 19

Evet, kehanetlere göre, Mesih geldiginde yahudiler dünyanin dört bir yanina dagilmis durumda olacaklar ve Mesih onlari çagirdiginda da hepsi Vaadedilmis Topraklar'a geri döneceklerdir. (Bu kehanetin daha detayli olarak açiklanisinin Kabalaci Menasseh Ben Israel tarafindan yapildigini ilerki sayfalarda görecegiz.)

Kendilerine baslica hedef olarak Mesih'in gelisiyle ilgili kehanetleri gerçeklestirmeyi edinen Kabalacilar, kuskusuz bu önemli kehanete karsi kayitsiz kalamazlardi. O dönemde yahudiler "dünyanin dört bir yanina" dagilmis durumda degildiler. Hatta Avrupa'nin pek çok ülkesinde bile yahudi yoktu. Dogu Avrupa'da Askenaz yahudileri vardi. En yogun yahudi nüfusu ise Kabala diyari Ispanya'da yasayan Sefarad yahudileriydi. Eger Mesih'in gelisi için gerekli olan kehanet yerine getirilecek, yani yahudiler "dünyanin dört bir yanina" yayilacaksa, bu Ispanya'dan olmaliydi.

Ama bu is nasil olacakti?... Ispanya'da yasayan yahudiler, dogal olarak, sirf Kabalacilar öyle istedi diye evlerini birakip "dünyanin dört bir yanina" gitmezlerdi ki. Hem yahudiler idealist davranip böyle bir göçü kabul etseler bile, Kabalacilarin istegiyle gerçeklesecek bir yayilma biraz dikkat çekici olmaz miydi? Böyle bir yolculugun ardindaki niyet ortaya çikmaz miydi? Hem sonra hangi ülkenin hükümdari durup dururken kapisinda bitiveren yahudileri kabul ederdi? Yahudiler onlara "kehanet geregi dünyanin dört bir yanina yayilmamiz gerekiyor, bizi kabul eder misiz" mi diyeceklerdi?

Bu "dünyanin dört bir yanina yayilma" projesi, olsa olsa farkli bir görünüm altinda olabilirdi. Sanki bu isi Kabalacilar istememisler de, yahudiler mecbur kalmislar gibi bir görüntü, en iyisiydi. Baska bir deyisle, yahudiler ancak Ispanya'dan sürülürlerse plan istenen biçimde isleyebilirdi.

Iste isin asil ilginç yani buydu. Çünkü Kolomb "yahudiler için iyi bir yer" aramak üzere yola çikarken, Ispanyol yahudileri de—Mesih'in dönüsüyle ilgili kehanete uygun olarak—Ispanya'dan çikip "dünyaya yayilmak" üzereydiler: Sefaradlar, Ispanya'dan sürülüyorlardi... Salom, bu "dramatik" sürgünü söyle anlatiyor:

1452'de (yahudi tarihi) 2 Agustos'u, 3 Agustos'a baglayan gece aslinda olup bitenler neydi? O gece 'Tasa be av' di, yani yahudilere Ispanya'dan çikmalari için taninan sürenin son günüydü... O gece Kristof Kolomb bilinmeyene yolculugunun saatini hesaplamisti... Amiral gemisinde gizlenerek yola çikan bu insanlar kimdi? Hangi umutlarin tasiyicilariydilar? Ispanya'dan kovulduktan sonra hangi yeni barinaklari düslüyorlardi? Hangi 'Gan-Eden' (yeryüzü cenneti)di onlari bekleyen?
Evet, Kolomb, Mesih'in gelmesinin bir sarti olan Süleyman Mabedi'nin insasi için denize açilirken, Mesih'in gelmesinin bir baska sarti da yanibasinda gerçeklesiyor, Sefarad Yahudileri Ispanya'dan sürgün edilerek "dünyanin dört bir yanina" dagiliyorlardi.
Bu Kabalacilar adina yalnizca mükemmel bir tesadüf müydü?

Eger yahudilerin, resmi tarihte anlatildigi ve sikça propaganda malzemesi yapildigi gibi Ispanya Krali'nin ve Engizisyonun uyguladigi büyük zulüm nedeniyle Ispanya'dan sürüldüklerini kabul edersek, sözkonusu olayi belki bir tesadüf olarak yorumlayabiliriz. Ne var ki, Ispanya sürgünü, anlatildigindan çok daha farkli gerçekleri içermektedir.

Sürgünü incelemeye baslamadan, öncelikle bir noktaya dikkat etmek gerekir: Bir ülkeden bir topluluk sürülüyorsa, dogal olarak o toplulugun o ülkede son derece güçsüz ve savunmasiz oldugu düsünülür. Kendileri için son derece aci bir gelisme olan sürgünü engelleyemediklerine göre, o ülkede zaten son derece egreti duruyorlar demektir. Buna karsilik, eger bir azinlik bir ülke içinde güçlüyse, yönetime etki edebiliyorsa, kendi haklarini koruyabilir, imtiyazlar elde edebilir.

Iste Ispanya sürgününün en ilginç ve sasirtici noktalarindan birisi buradadir. Çünkü sürgün öncesinde yahudiler ülke içinde olaganüstü derecede etkindiler. Ekonomiyi ellerinde tutuyor, sarayi yönlendirebiliyorlardi. Öyle ki, Ispanya neredeyse bir yahudi topragiydi.

Yahudi Topragi Ispanya!...
Evet, 1492 Ispanya'si gerçek bir yahudi topragiydi. Yahudiler özellikle ekonomide büyük bir egemenlik kurmuslardi ve Saray'i da istedikleri gibi yönlendirebiliyorlardi. Hatta Ispanya'nin Krali olan Ferdinand (solda) bile yahudi asilliydi. Yahudi tarihçi Kayserling söyle anlatiyor:

Kral Juan'in en yakin dostlari yahudilerdi ve ona önemli hizmetlerde bulunuyorlardi. 1469'da oglu Ferdinand V. Henry'nin kizkardesi olan Isabella ile evlendi. Bu evlilik yahudiler ve dönmeler tarafindan da desteklendi. Çünkü Ferdinand annesi tarafindan Yahudi kani tasiyordu ve Ferdinand'in da babasi gibi yahudilere dostça davranacagi umuluyordu. Ferdinand'in vergi bakani da zengin bir yahudi olan Don Abraham Senior idi.20

Yahudiligin anneden geçtigi kabul edilir, bu nedenle Ferdinand tam bir yahudidir. Daha da önemlisi, Kral'in yahudiligi, hem kendisi hem de etrafi tarafindan önemsenen bir gerçektir. Bunun en açik örnegini, Kolomb'un Kral'a olan bakis açisinda bulabiliyoruz. The New Republic'e göre, "Kolomb, Ferdinand'in Hz. Davud olduguna ve onun hükümdarligiyla, hahamlarin öngördüklerinin gerçeklesecegine inaniyordu." 21 Kolomb, soydasi olan Krali denizin ötesinde bir topragin varligina ikna etmek için de M. Tevrat ayetlerini kullanmisti. Kolomb'un Ferdinand'a gösterdigi ayet, M. Tevrat'in Ezra bölümünde geçiyordu ve "dünya alti parça toprak ve bir parça sudan olusur" hükmünü tasimaktaydi.

Yahudiler devlet hiyerarsisinin bir alt kademesinde de etkindiler. M. Kayserling, Konsüllüklerdeki en önemli görevlerin yahudi dönmeleri tarafindan paylasildigini bildiriyor ve ayrica Hazine Bakani Aragon Saragoza'nin da kendi adina sinagog yaptirmis olan bir Yahudi dönmesi olusuna dikkat çekiyor.22 Christopher Colombus kitabinin yazari Salvador de Madariaga ise su bilgileri veriyor:

Kisa zamanda yahudiler devletin ve kilisenin üst mevkilerine geldiler. Yahudilerin taht üzerindeki etkisi tahmin edilenden çok daha büyüktü. Isabella'nin, Portekiz Krali yerine Ferdinand ile evlenmesi yahudilerin isiydi. Hem Kral, hem de Kraliçe dönmeler tarafindan sarilmisti. Kralin iki sekreteri dönme idi, General Bailiff, Hazine Baskani, Finans Müdürü hiristiyanlasmis yahudiler (dönmeler)di... Ferdinand, kralligin üç anahtarini yahudilere teslim etti: Perpigna ve Pamplora bölgeleri ve Majorca donanmasi. Aragon kilisesi de yahudilerin elindeydi. Kraliçe Isabella'nin mali, askeri ve dini idareleri de yahudilik bakimindan pek geri kalmiyordu. Ölümünde bile yaninda bulunan Moya Markizi, dönme Andres Cabrera'nin karisiydi.23
Ingiliz tarihçi Jean Plaidy'nin bildirdigine göre de, ülkedeki vergi memurlarinin büyük kismi yahudilerden olusuyordu. Ayrica Kraliçe Isabella'nin çevresi de yahudi danismanlarla doluydu.24
Yahudilerin bu denli etkin ve güçlü bir konuma gelmelerinde, üstte de vurgulanan "dönme"lik sistemi önemli rol oynamisti. Katolik yasalari yahudileri resmi görevlerden disladigi için çogu yahudi din degistirmis gibi görünüyor ve böylece devlet yapisi içinde kolaylikla yükselebiliyordu. Bu "dönme"lerin neredeyse tümünün gerçekte asil dinlerine olan bagliliklarini koruduklari ise herkesçe bilinen ve kabul edilen bir gerçektir.

Iste böylesine "yahudi" bir Ispanya'dan 1492'de yüzbinlerce yahudi sürüldü. Bu durumda akla su soru geliyor: Madem yahudiler bu kadar etkin ve güçlü bir konumdaydilar, nasil oldu da sürgün olayini önleyemediler?
Bu soruya cevap vermek gerçekten de oldukça zor.

Iste bu noktada yukarida vurguladigimiz diger olasilik gündeme geliyor. Mesih'in gelisi için yahudilerin dünyanin dört bir yanina dagilmalari gerektigi seklindeki kehanetle, Ispanya sürgünü yanyana kondugunda ilginç bir paralellik doguyor. Bu paralellik, sürgünün yahudileri "dünyanin dört bir yanina" yaymak isteyen Kabalacilar açisindan hiç de olumsuz bir gelisme olmadigini, tam tersine onlar adina büyük bir kazanç, belki de "basari" oldugunu gösteriyor. (Ancak bu kazanç, sürülen pek çok siradan yahudi için geçerli degildi elbette. Kazanç, ancak "Mesih'in gelisinin" hesaplarini ince ince yapan yahudi önde gelenleri yani Kabalacilar için geçerli olabilirdi.)

Olayin bütün parçalarini bir araya getirdigimizde ortaya çikan sonuç, sürgünün bir provokasyon olabilecegidir. Yahudilerin, yahudi topragi Ispanya'dan, bir yahudi kehanetine uygun olarak sürülmesinin bundan daha mantikli nasil bir açiklamasi olabilir ki?

Ancak yine de simdiye dek inceledigimiz bilgiler kesin bir yargiya varmak için yeterli degildir. Bu nedenle olayin Kabalacilar açisindan çok faydali bir tesadüf mü, yoksa onlar tarafindan hazirlanmis bir provokasyon mu oldugunu anlamak için, sürgünün kimler tarafindan organize edildigini, kimlerin kiskirtmasiyla gerçeklestigini incelemek gerekmektedir. Bunun için de, Ispanya'da 15. yüzyilin ortasinda alevlenen "yahudi sorunu"na bakmakta yarar var.

Ispanya'nin hangi yüzyildan beri yahudilere yurt oldugu konusunda farkli görüsler vardir ama kesin olarak bilinen, büyük bir yahudi cemaatinin Ispanya topraklarinda, özellikle de Kraliçe Isabella'nin yönetiminde olan Castile'de uzun yüzyillardir yasadigidir. Ortaçag boyunca, özellikle de Endülüs Emevileri yönetiminde bu yahudilere herhangi bir önemli baski uygulanmamisti. Ancak 1400'lü yillara yaklasildiginda, yahudiler üzerine kisitlamalar getirildi ve agir vergiler kondu. Çogu tefecilik yapan ve yine çogu bu yoldan büyük servetler elde eden yahudiler, halk tarafindan kuskuyla bakilan, sevilmeyen insanlar haline geldiler. Fernando Martinez gibi bazi fanatik rahiplerin kiskirtmalari nedeniyle yahudilere karsi duyulan antipatinin derecesi yükseldi. Bu toplumsal kutuplasma sonucunda yahudiler hakkinda 1400'lü yillarin basinda daha da kisitlayici yasalar çikarildi. Böylece yahudiler oldukça zengin fakat siyasi ve toplumsal haklardan mahrum bir topluluk haline geldi.

Ama yahudiler buna bir çözüm bulmakta gecikmediler. Kisitlamalar yahudi irki üzerine degil, yahudi dini üzerine konmustu, dolayisiyla vaftiz olup hiristiyan dinini seçtiklerini duyurarak üzerlerindeki tüm kisitlamalardan bir anda kurtulabiliyorlardi. Bu yöntem yahudi toplumu içinde hizla yayildi ve kisa sürede onbinlerce yahudi dönmesi olustu. Ispanyollar bu dönmelere "konverso" ya da biraz asagilayici bir dille "marrano" adi veriyorlardi. Konversolar ellerindeki maddi gücü politik imkanlarla birlestirince, büyük bir hizla yükseldiler. Ingiliz tarihçi-yazar Jean Plaidy, The Rise of the Spanish Inquisition adli kitabinda, konversolarin yükselisini söyle anlatiyor:

Bir kaç yil içinde, konversolar, kisitlamalardan kurtulmus olarak, nüfusun en varlikli kesimi haline geldiler ve daha da ilginci devlet kademelerinde hizla yükseldiler. Bazilari aristokrasiden kisilerle evlendi, maddi durumlari kötülesmis olan asillerin çogu da zaten son derece varlikli olan yahudilerle evlenmek için can atiyorlardi. Bazi konversolar Kilise'ye bile girdiler.25
Ispanya'daki asil sorun da zaten bu noktadan dogdu. Çünkü zamanla bu konversolarin aslinda dinlerini degistirmedikleri, yalnizca hiristiyan görünümü altina girdikleri farkedilmeye baslandi. Hele neredeyse tüm vergi memurlarinin bu sahte hiristiyanlardan olustugu ögrenilince, hiristiyan çevreler büyük tepki gösterdi. Buna bir de kan olaylari 26 eklenince, kutuplasma iyice keskinlesti ve Engizisyon ülkeye çagrilarak, gerçek hiristiyanlarla sahtelerini ayirt etmesi istendi. Engizisyonun 1474 yilinda ülkeye girisi ile birlikte, 1492'de sürgünle bitecek olan süreç baslamis oldu.

Dikkat edilirse, gerginligin tirmanmasindaki en önemli etken, konversolarin gerçekten "dönmediklerinin", hiristiyan görünümü altinda yahudiliklerini sürdürdüklerinin ortaya çikmasiydi. Bu, kendi kendine ortaya çikmadi. Bazi durumlarda yahudi geleneklerini sürdüren konversolarin dikkatsizlik sonucu kendilerini ele verdikleri olmustu, ancak bu konu, asil olarak yapilan yogun propagandalar sonucunda gündeme gelmisti.

Halkin dikkatini konversolarin ikiyüzlülügüne yönelten propagandanin basini ise Alonso de Spina adli bir rahip çekiyordu. Spina, yazdigi Fortalitium Fidei (Imanin Kalesi) adli kitapta, inananlarin birbirine kenetlenmesini ve sahte hiristiyanlarin gerçek yüzünü ortaya çikarmasini istiyordu. Konversolar ve yahudiler üzerine baskilar uygulanmasini isteyen Spina, konversolarin ikiyüzlü birer sahtekar oldugu propagandasini yapiyordu. Spina, bu düsünceyi yayginlastirdiktan sonra, Kral ve Kraliçe'ye ülkeye Engizisyon'u davet etmeleri için sürekli olarak telkinde bulunuyordu. Ama olayin çok ilginç bir yönü vardi. Jean Plaidy, söyle yaziyor:

Yahudiler için Castil'de Engizisyon kurulmasini isteyen Alonso de Spina dönmelerin ikiyüzlülügüne dikkat çeken bir doküman yayinlamisti. Dokümanda yahudiler hakkinda oldukça sert ve saldirgan bir üslup kullaniliyordu. Ama ilginç olan kendisinin de bir yahudi dönmesi olmasiydi.27
Sürgünü kiskirtan ikinci önemli isim ise, Pablo de Santa Maria adli bir baska rahipti. Kilise içinde kisa sürede yükselen Pablo, Burgos Piskoposu makamina getirilmisti. Ve o da ayni Alonso de Spina gibi yahudilere ve konversolara karsi halki kiskirtiyordu. Yazdigi Scrutinium Scripturarum adli kitap, Engizisyon'a zemin hazirlayan en önemli çalismalardan biri oldu.
Ama yine çok ilginç bir gerçek daha vardi ortada: Çünkü yahudi aleyhtarligini körükleyen Pablo'nun kendisi de bir konversoydu!... Vaftiz olup Kilise'ye katilmadan önce, ismi Solomon Halevi olan bir yahudiydi ve Isaac Ben Shehet Perfet gibi ünlü hahamlardan dersler aliyordu. Yahudi yazar Elie Kedourie, Spain and the Jews adli kitabinda, Alonso de Spina'nin ve Solomon ha-Levi'nin "hiristiyanliga döndükten" (!) sonra yazdiklari yahudi aleyhtari yazilarla, sürgünün en önemli iki hazirlayicisi olduklarini söyler.28

Peki bu durum biraz garip degil midir sizce? Bu kisiler, yahudi kaynaklarinda söylendigi gibi gerçekten "dönmüs" ve hiristiyanlasmis olsalar bile, neden irkdaslarina ve eski dindaslarina böyle büyük bir düsmanligi göstermis olsunlar? Tam tersine, yahudilere ve konversolara diger hiristiyanlardan daha yumusak ve anlayisli davranmis olmalari gerekmez mi?

Bu garip durum, ister istemez akla öteki ihtimali getirmektedir. Yani bu kisilerin gerçekte yahudi olmayi sürdürdükleri, ancak Mesih Plani'ndaki "yahudileri dünyanin dört bir yanina dagitma" hedefi ugruna Ispanya'dan yapilacak bir sürgün planinin pesinde olduklari ihtimalini.

Sürgün olayini incelemek için, tüm bunlarin yaninda operasyonun bir numarali sorumlusu olan Engizisyon'un basi Thomas de Torquemada'ya göz atmak gerekir. Çünkü Torquemada, neredeyse tek basina, "yahudileri süren adam"dir. Torquemada'nin misyonu, Engizisyon'un ülkeye girmesiyle baslar. Engizisyon, yahudilerin gerçekten "dönüp-dönmediklerini" arastirmak ve sahte dönmeleri cezalandirmakla yükümlüdür. Ve sonunda Torquemada'nin etkisi ile bütün yahudilerin ülkeden sürülmesini saglar. Yahudiler arasinda büyük tedirginlik yaratan Engizisyonun yapisi açikça "antisemit"tir.

Ama ne kadar "gerçek" bir antisemitizm, ne kadar "sahte"?

Bunu anlamak için, Engizisyon'un bir numarali ismine, üstte sözünü ettigimiz Torquemada'ya baktigimizda yine ilginç bir gerçekle karsilasiriz: Garip ama gerçek, sürgünü kiskirtan diger iki önemli isim gibi, "büyük yahudi düsmani" Torquemada da yahudi asillidir!

Jean Plaidy, Kraliçe Isabella'nin sekreteri yahudi yazar Hernando Del Pulgar'in yazdiklarina dayanarak, Torquemada'nin yahudi asilli oldugundan söz eder.29 Yahudi yazar Nathan Ausubel ise, Thomas de Torquemada'nin büyükbabasi, Alvor Fernandez de Torquemada'nin, yahudi bir kadinla evli oldugunu yazar.30 Yahudiligin anneden geçtiginin kabul edildigini hatirlatirsak bu bilgi daha da anlamli hale gelmektedir.

Fransizlar'in ünlü tarih dergisi Historia ise söyle demektedir: "Aragonlu Kral Ferdinand'in, onun annesinin, Engizisyon'un basi olan Torquemada'nin, Cervantes'in karisinin, Avilali Sainte Therese'in ve daha birçok kisinin yahudi oldugunu söylerler. Bunda haklidirlar da." 31

Kuskusuz sürgünün en önemli mimarinin yahudi asilli olusunu da "tesadüf" olarak yorumlamak biraz zordur. Tüm bulgular göstermektedir ki, sürgün bir provokasyondur!...

Böylece, konversolarin (gizli-yahudiler) kiskirttigi yahudi aleyhtari ortamda, yahudi asilli Torquemada'nin yönettigi Engizisyon, ne hikmetse (!), kehanete uygun olarak yahudileri Ispanya'dan kovup "dünyanin dört bir yanina" dagitmaya çalisir. Amacin, yahudileri "dünyanin dört bir yanina" dagitmak oldugunun bir baska göstergesi de, Engizisyon'un, yahudileri ille de göç etmeye tesvik etmesidir. Yahudi asilli Fransiz yazar Jacques Attali'nin dedigi gibi, "... Krallik iktidari tarafindan islemlerin bütününü gözetim altinda tutmakla görevlendirilen Engizisyon, yahudileri din degistirmeye degil de, sürgünü tercih etmeye yöneltmektedir." 32

28/3/2008 - Yahudi Inancindaki 'Yükselis': Mesih Beklentisi

Yahudi Inancindaki 'Yükselis': Mesih Beklentisi

70 yilinda Filistin'den sürülmelerinin ardindan, yahudiler için "diaspora" dönemi, yani Israil topraklari disindaki dönem basladi. Çesitli ülkelere dagildilar. Gittikleri her ülkede azinlik konumundaydilar. Hiristiyan dünyasi, onlara fazla sempati göstermiyordu. "Isa'nin katilleri" sifatini kazanmislardi bir kez.3 Bu ortamda, yahudiler arasinda, eskiden beri kutsal metinlerde yer alan bir konu gittikçe önem kazanmaya basladi. Bu, bir gün bir "Mesih"in gelecegi ve yahudilerin onun önderliginde Filistin'e geri dönecekleri inanciydi. Mesih'in gelisi, asirlar boyu yahudi gettolarinda en çok konusulan ve beklenen kehanet oldu. Her gün düzenli olarak, Mesih'in gelisi için dua edilirdi. Mesih inanci, güçlenerek devam etti. "Yahudi Ansiklopedisi"Encyclopaedia Judaica, konuyla ilgili olarak su bilgileri veriyor:

Hahamlarin düsüncesine göre, Mesih, insanlik tarihinin en üst noktasinda, Israil'i kurtaracak ve yönetecek olan kraldir. Bu sekilde, Tanri'nin Kralligi, kurulmus olacaktir... Mesih, Israil'in düsmanlarini yenecek, yahudi halkini yeniden topraklarina kavusturacak, onlari Yehova'yla yakinlastiracaktir. Bir peygamber, savasçi, hakim, kral ve Tevrat ögreticisi olacaktir... Hahamlar, Mesih'in Davud'un soyundan gelecegine inanirlar.4
Yahudi ögretisinin temel taslarindan biri olan Mesih inanci, görüldügü gibi, Israilogullari'nin yükselis beklentisidir. Kuran ayetinde "Israilogullari'nin yükselisi"nin yeryüzünde bozgunculuk (anarsi, adaletsizlik, dejenerasyon, siddet, zulüm vb.) çikarmakla paralel oldugu vurgulaniyordu. Acaba, yahudilerdeki Mesih inanisi, bu "bozgunculuk" boyutunu da içeriyor mu?

Yahudi kaynaklari, Mesih'in gelisinin yahudiler için bir kurtulus oldugunu söylerler ama bu "kurtulus"un yahudi olmayanlar için ne anlama geldigi üzerinde pek durmazlar. Mesih, yahudileri "kurtarirken" diger milletleri ve dinleri ne yapacaktir? Bunun cevabini önce yahudi kaynaklarinda diger millet ve dinlere nasil bakildiginda aramak gerekiyor. Bu kaynaklardan en önemlisi Eski Ahit (Tevrat)tir. Eski Ahit'e göre, yahudiler diger tüm halklardan üstün ve "seçilmis" bir halktir. Yeryüzünün gerçek sahipleri onlardir ve yeryüzünü yönetme hakki da onlarin elindedir. Bu konudaki yüzlerce Tevrat hükmünden birkaçi söyledir: <******>

Siz Allahiniz Rabbin ogullarisiniz... Çünkü sen Allah'in Rabbe mukaddes bir kavimsin ve Rab yer üzerinde bütün kavimlerden üstün olarak kendisine has bir kavim olmak üzere seni seçti.5 ... Ve onlardan nefret ettim. Fakat size dedim: Siz onlarin topraklarini miras olarak alacaksiniz ve ben size onu mülk olmak üzere verecegim, ben sizi milletlerden ayirt eden Allahiniz Rabbim6 Ben dedim. Siz ilahlarsiniz ve hepiniz yüce olanin ogullarisiniz. Kalk ey Allah yeryüzüne hükmet. Zira milletlerin hepsine sen varis olacaksin.7
Bu "yeryüzüne hükmetme" hakkini tanimayanlar, "Tanri'nin seçilmis kavmi"ne karsi gelmis olurlar ki, cezalandirilmalari gerekir. Ceza, siddetle olur. Bir M. Tevrat ayetinde söyle denmektedir: "Iste benden ve miras olarak sana milletleri, mülkün olarak yeryüzünün uçlarini da verecegim. Onlari demir çomakla kiracaksin; bir çömlekçi kabi gibi onlari parçalayacaksin." 8
Bu durumda Mesih'in yapacagi da bu inanisin gereklerini yerine getirmek, yani diger millet ve dinlerin yahudilere boyun egmesini saglamaktir. Kabul etmeyen, ayetlerdeki yöntemlerle, cezalandirilacak ve yola getirilecektir...

Yahudi kaynaklari, basta belirttigimiz gibi Mesih'in bu misyonundan pek söz etmezler. Biraz söz eden bir tanesi, The Universal Jewish Encyclopedia, Mesih'in diger milletleri ne yapacagini söyle bildiriyor: "Mesih geldiginde diger milletler ya fethedilecek9, ya imha edilecek10 ya da dinlerinden döndürüleceklerdir. Ama sonlari ne olursa olsun, o tarihten sonra Israil için sikinti kaynagi olmaktan çikacaklardir." 11

Kisacasi yahudilerin bekledigi Mesih, Kuran'da sözü edilen "bozgunculuk" hareketini en üst noktada uygulayacak kisidir. Kimileri, sözkonusu Mesih düsüncesinin yahudi dininin içinde önemli bir yer tutmayan ve yalnizca bazi yahudi gruplari tarafindan savunulan bir inanç oldugunu sanabilir.

Mesih inanci, yahudi dininin temel taslarindan biridir ve dinlerine bagli olan tüm yahudilerce büyük bir baglilikla korunmaktadir. Yahudi geleneginin en büyük isimlerinden olan Haham Maimonides, Mesih inancinin yahudiligin temellerinden biri oldugunu ve Mesih gelince diger milletlerin yahudilere boyun egecegini bildirir: <******>

DİKKAT ÖNEMLİ
Peki Mesih ne zaman gelecektir? Bu kuskusuz önemli bir sorudur ve binlerce yillik yahudi tarihinin de en önemli konularindan biridir. Öyle ki, yahudi tarihinde çok sayida "sahte Mesih" yer aliyor. Bu kisiler gözlenen vaktin geldigini ve kendilerinin beklenen Mesih olduklarini öne sürerek yahudi cemaatlerinde dalgalanmalar yaratmislardir. Ama bu Mesihler'in "sahte"liklerinin en açik göstergesi Filistin'e dönüs ve Kudüs'ü ele geçirme operasyonunu basaramamis olmalaridir.

Ama bugün, yahudiler, ilk sürgünden 19 yüzyil sonra Filistin'e dönmüs ve Kudüs'ü almis durumdalar! Isin en ilginç yani da, yahudi önde gelenlerinin, bu dönüsü, yani Israil Devleti'nin kurulusunu Mesih inancina paralel olarak yorumlamalari. Bu, hem Mesih inancinin günümüz yahudileri arasinda da ne denli güçlü oldugunu gösteriyor, hem de Mesih'in gelisi ile ilgili olarak hangi tarihlerin beklendigini ortaya koyuyor. Encyclopaedia Judaica, Israil Devleti-Mesih inanci paralelligini söyle bildiriyor:

Geleneksel (ortodoks) düsünceye göre, Mesih, Davud'un soyundandir. Kudüs'te hükmedecek ve Tapinak'i yeniden insa edecektir. Çogu ortodoks haham, ilk basta Siyonizme karsi çikmis, bu akimin tanrisal olan kurtulus yerine tümüyle insan yapimi bir kurtulus öngördügünü öne sürmüstü. Fakat, Israil Devleti'nin kurulmasiyla birlikte, ortodoksinin genel görüsü, Israil'in 'Mesih'in gelisinin baslangici' oldugu sekline dönüstü: Yani Tanri'nin yönlendirmesi ile insanlarin kurduklari yapi, Tanri'nin dogrudan müdahalesi ile gerçeklesecek olan Mesihi dönemin hazirlayicisi olacakti. Ortodoks hahamlar arasinda, çagimizdaki olaylari Mesih'in gelisinin isiginda degerlendirme yöntemi de çok yaygindir. Öyle ki, M. Kasher, Eski Ahit'teki 'Ve ay kizaracak ve günes utanacak; çünkü ordularin Rabbi Siyon daginda ve Yerusalayim'de (Kudüs) krallik edecek; onun ihtiyarlari karsisinda da izzet!'13 ayetinde yer alan kehanetteki ayin inisini, Israil Devletinin kurulmasi olarak <******> yorumlamistir.14

Üstteki alintidan da anlasildigi gibi yahudilere göre, Israil Devleti'nin kurulmasi ile birlikte Mesih'in gelisinin ön sartlari hazirlanmis olmaktadir. Bu inanca göre, "insani" çabayla baslayan bu süreç, "ilahi" bir gelisme olan Mesih'in gelisi ile devam edecektir. Ancak bu "mutlu son"a varilabilmesi için yahudilerce Mesih'in gelisinden önce yapilmasi gereken—ve Mesih'e ortam hazirlayacak olan—üç misyon vardir. The Universal Jewish Encyclopedia bu misyonlari söyle anlatir:

Siyasi Siyonizmin ortaya çikmasi ile birlikte Haham Hirsch Kalischer tarafindan gelistirilen teori diger hahamlarca da kabul gördü. Buna göre, Mesih'in dönüs süreci, dogal olaylarla baslayacakti: Yahudilerin Filistin'e yerlesme istegi ve diger milletlerin gönüllü olarak bu ise yardim etmesi ile. Mesih'in ortaya çikisi ve vaadedilen mucizelerin gerçeklesmesi için gereken sartlarsa sunlardi: Kutsal Topraklar'da büyük ve yeter sayida yahudinin yerlesip devlet kurulmasi, Kudüs'ün ele geçirilmesi ve Tapinak'in yeniden insa edilmesi.15

Bu üç sartin birincisi olan Kutsal Topraklar'daki yahudi nüfusunun arttirilmasi, Siyonist hareketin önderleri tarafindan bu yüzyilin basindan beri uygulanmaktadir. Devlet ise 1948'de kuruldu. Ikinci sart, yani Kudüs'ün ele geçirilmesi, 1967'deki Alti Gün Savasi'nda yerine getirildi. 1980'de Kudüs "Israil'in ebedi baskenti" ilan edildi...
Dolayisiyla, Mesih'in gelisini saglayacak misyonlardan geriye bir tek Tapinak'in yeniden insa edilmesi kaldi. 19 yüzyildir yikik olan ve sadece tek duvari ayakta kalan Tapinak, ilk bozgun döneminin ardindan gelen yikilisin anisina, yahudiler tarafindan Aglama Duvari'na dönüstürülmüs olan Süleyman Tapinagi.

DİKKAT !!!
"Peki Tapinak'i insa etmek zor birsey midir?" sorusu akla gelebilir hemen. Öyle ya, Israilliler için bir Tapinak insa etmenin zorlugu nedir? Zorluk, Tapinak'in insa edilmesinde degildir. Eski Tapinak'in bulundugu alan üzerinde bugün iki Islam mabedi durmaktadir: Mescid-i Aksa ve Kubbet-üs Sahra. Tapinak'in yapilabilmesi için bu iki mabedin de yikilmasi gerekmektedir. Pürüz dünya müslümanlaridir. Onlar, varolduklari sürece, Israillilerin bu iki mescidi yikmalarina izin vermemektedirler... <******>

Tüm bu inceledigimiz bilgilerden, Kuran'da anlatilan "Israilogullari'nin ikinci yükselisi" olayinin içinde bulundugumuz çaga baktigi anlasiliyor. Yahudiler 19 yüzyil süren sürgünün ardindan Kutsal Topraklar'a dönmüs, "Mesih'in ayak sesleri"ni dinliyorlar. 19 yüzyildir ilk kez bu kadar "yükselebilmis" durumdalar. Dünya üzerinde, ünlü lobileri sayesinde ne denli etkin olduklari biliniyor. Ortadogu'da uyguladiklari siddet, Balkanlar'dan Filipinler'e kadar uzanan cografyada anti-Islam hareketlere verdikleri destek ya da Latin Amerika'dan Afrika'ya Üçüncü Dünya'da fasizme yaptiklari yardimlar, "bozgunculuk" çikardiklarinin açik birer göstergesidir. Bu kitabin ilerleyen bölümlerinde sözkonusu bozgunculugu ayrintili bir biçimde inceleyecegiz.

Peki günümüze denk düstügü anlasilan bu "yükselis"in, Yeni Dünya Düzeni kavrami ile ilgisi nedir? Yeni Dünya Düzeni, bu "yükselisle" ne kadar ilgili, hatta ne kadar paraleldir?

Kitap boyunca bu sorunun cevabini inceleyecegiz.

Kabala, Sefirot ve Tarihle Oynama Sanati

Kuran'da anlatilan "ikinci yükselis"in, yahudi literatüründe yer alan Mesih'in dünyaya gelisi projesinin karsiligi oldugunu inceledik. Burada, yahudi literatüründe bu inançla yakindan ilgili olan bir baska konu kendiliginden gündeme geliyor: Kabala.
Kabala, Ibranice'de "Gelenek" anlamina gelir. Yahudi ruhbanlarinin, asirlardir birbirlerine aktardiklari ve Kutsal Kitap'in "gizli anlamlari" ile ilgilenen bir tür okültizm ve mistisizm yöntemidir. Israilli tarihçi Moshe Sevilla-Sharon Kabala'yla ilgili olarak sunlari yazar:

Ortaçag'in zulüm rejimleri baskilarini arttirdikça, birçok yahudi gerçek yasamdan elini etegini çekmeye ve kendilerini, evrenin büyük sirlari hakkinda spekülasyonlara vermeye basladilar... Bu dönemde yazilan Yaradilis Kitabi (Sefer haYetsira), Yahudi mistik düsüncesinin büyük eseri olan Kabala'nin baslica kaynaklarindan oldu... Bu mistik patlama Ispanya'da meydana geldi ve gizli, esrarli 'bilimlere' merak saran mistiklerin itisiyle durmadan genisledi. Mistik isyanin baslica eseri Zohar Kitabi oldu. Bu eser Rabbi Simon Bar Yohay'a atfedilmekle birlikte, büyük bir ihtimalle, XIII. yüzyilin Ispanyali bilginlerinden Mose de Leon tarafindan yazildi. Tevrat'in ilk bes kitabinin ve diger bölümlerinin mistik bir yorumu olan Zohar, Tora'da bulunan ve 'herkesin anlamadigi' birtakim gizli kavramlari açiklama amacini güttü...16 <******>
Aslinda ilk kez Babil'de gelismesine ragmen Ortaçag'daki diaspora döneminde daha da güçlenen Kabala'nin en önemli özelligi ise, Mesih inanciyla yakindan iliskili olmasiydi. Sevilla-Sharon söyle diyor:

... Kabala edebiyatinin gelismesi, Mesih'in gelecegi inanciyla yakindan iliskilidir. Bilindigi üzere, bu inanca göre, Mesih—Büyük Kurtarici—geldiginde Israil ulusu sürgünden kurtulacak, Israil devleti yeniden kurulacaktir... Hiristiyan çevrenin baskilari karsisinda da yahudiler, Kabala'nin karanlik ve esrarli felsefesi disinda siginacak yer bulamamislardi. Yahudi bilginlerin o zamanki yaklasimina göre, ulusun—nasil izah edilecegi bile bilinmeyen—bu kötü kaderi, ancak 'gizli bilimlerin' yardimiyla asilabilirdi.17
"Ulusun kötü kaderini 'gizli bilimlerin' yardimiyla asmak"... Iste Ortaçag Avrupasi'ndaki Kabalaci hahamlarin amaci buydu. "Kötü kaderin" asilmasi, Mesih'in dünyaya gelisi anlamini tasiyordu. Kabala'nin asil amaci, iste bu büyük rüyayi gerçeklestirmekti. The Universal Jewish Encyclopedia söyle yazar: "Pratik Kabala'nin temel amaci Mesihin dünyaya gelisini saglamaktir. Kabala'ya göre, bu amaca ulasmak için, kisisel yogunlasma, derin dua-konsantrasyon ve çile egzersizleri ile çalisilmalidir..." 18

Tikkun Hazot: (Ibranice geceyarisi duasi) Tapinak'in yikilisinin anisina ve Israil topraklarina geri dönüs için özellikle tam gece yarisi yapilan dua. Bu gelenek, hahamlarin Tanri'nin da benzer sekilde Tapinak'in yikilisini nedeniyle yas tuttugunu kabul etmesiyle basladi... Hahamlarin söyledigine göre, Tanri, geceyarisi 'oturuyor ve bir aslan gibi kükrüyor' ve söyle diyordu: 'Çocuklarima öfkeyle doluyum, onlarin günahlari yüzünden kendi Tapinak'imi yiktim ve onlari diger milletlerin arasina dagittim.' Isaac Luria döneminde bu gelenek, Kabalistik çalismalarla iyice özdeslesti ve kurallastirildi.19
Kisacasi Kabalacilar'in amaci "Mesih'i dünyaya döndürmek"ti. Bunun için çesitli "gizli bilim"lerden yararlanilmaliydi. Kabala, bu gizli bilimlerin yöntemini açiklayan ama yalnizca "anlayanlara" açiklayan bir Gelenek'ti. <******>

"Gizli bilimlerle ugrasmak, bunun için yogun ayin ve trans yöntemleri kullanmak..."; bu tanimin bir diger ifadesi büyü yapmaktir. Acaba Kabala büyü sanati midir?

Bu sorunun cevabini ararken, yahudilerle ilgili önemli bir Kuran ayetiyle karsilasiriz. Kuran, yahudilere, Babil'delerken, özel bir "büyü ilmi" ögretildigini, fakat yahudilerin bunu "hayir" degil, "ser" yolda kullandiklarini bildirir:

Ve onlar (yahudiler), Süleyman'in mülkü (nübüvveti) hakkinda seytanlarin anlattiklarina uydular. Süleyman inkâr etmedi; ancak seytanlar inkâr etti. Onlar, insanlara sihri ve Babil'deki iki melege Harut'a ve Marut'a indirileni ögretiyorlardi. Oysa o ikisi: 'Biz, yalnizca bir fitneyiz, sakin inkâr etme' demedikçe hiç kimseye (bir sey) ögretmezlerdi. Fakat onlardan erkekle karisinin arasini açan seyi ögreniyorlardi. Oysa onunla Allah'in izni olmadikça hiç kimseye zarar veremezlerdi. Buna ragmen kendilerine zarar verecek ve yarar saglamayacak seyi ögreniyorlardi. Andolsun onlar, bunu satin alanin, ahiretten hiçbir payi olmadigini bildiler; kendi nefislerini karsiliginda sattiklari sey ne kötü; bir bilselerdi. (Bakara, 102)
Ayet, yahudilerin Hz. Süleyman'in saltanatini büyü yolu ile kurdugunu iddia ettiklerini, oysa Hz. Süleyman'in böyle bir sey yapmadigini bildiriyor. Bunun ardindan, Babil'deki iki melegin yahudilere büyü ile ilgili bazi seyler ögrettiklerini ama bunu inkar için kullanmamalari gerektigini söylediklerini anlatiyor. Buna ragmen, yahudilerin bu ilmi kötülük yolunda kullanmaya basladiklarini ve tümüyle bu isle ilgilendiklerini haber veriyor.

Bundan çikan sonuç sudur: Babil'de, yahudilere büyü (bu büyünün içerigi tam belli degildir, cinleri kullanmak ya da benzeri bir sey olabilir) ile ilgili bazi gizli bilgiler verilmis, fakat onlar bunu Allah'a baskaldirmak ve insanlara zarar vermek yolunda kullanmislardir.

Bu ilmin Babil'de verilmis olmasi ise çok ilginçtir: Çünkü Babil, Kabala'nin da çikis yeridir. Aslinda Kabalistler, Kabala geleneginin tarihin basindan beri sürdügünü iddia ederler; ancak Kabala'nin ilk yazimi sürgün döneminde Babil'de yasayan Simeon Ben Yohai tarafindan gerçeklestirilmistir. Diaspora döneminin baslamasi ve yahudi merkezinin dogudan batiya kaymasiyla birlikte, Kabala'nin merkezi de degismis, Kabalistik çalismalar Babil'den Ispanya'ya ve diger Avrupa merkezlerine <******> kaymistir.20

Ispanya'da ise Kabala gelenegine yeni bir boyut daha eklendi. Burada, 13. yüzyilda yazilan ve Kabala'nin en önemli kitabi haline gelen Sefer ha-Zohar dogdu. Zohar'la birlikte de Sefirot kavrami.

Sefirot, aslinda bir tür semaydi. Kabalacilar, Sefirot'un Tanri Yehova'nin "yansima sekli" olduguna inandilar. Bu mistik doktrine göre, bütün hersey Sefirot'a göre yaratiliyordu. Insanin ruhundan, evrenin yapisina kadar hersey Sefirot semasiyla uyumluydu. Tüm varliklar Sefirot'a göre konumlaniyor, Sefirot'a göre isliyordu.

Ve Kabalacilar, bu noktadan hareketle çok ilginç bir sonuca vardilar. Dünyadaki olaylar, yani tarih de Sefirot'a uygun olarak gelisiyordu!... Yahudi yazar Eli Barnavi söyle yaziyor:
Kabala, Ortaçag'daki ilk ortaya çikisini 12. yüzyilda Güney Fransa'daki Provins'te yapti. Bununla birlikte, asil doruk noktasina 13. yüzyilda, Sefer ha-Zohar'in yazimiyla birlikte, Ispanya'da ulasti... Burada gelistirilen Kabala teorisine göre, Kutsallik, kendisini, Tanri ve yaratilis arasindaki iliskiyi açiklayan on Sefirot ile açikliyordu. Bu Sefirotlar, Tanrisal akli temsil ettiklerine göre, bütün varliklar da bunlara göre konumlandirilabilirdi. Bu durumda insan, bazi belirli ritüelleri uygulayarak, bu Sefirotlari etkileyebilir ve dolayisiyla dünyanin gelisimine yön verebilirdi. Bu Sefirot teorisi, Ispanya'daki Kabalaci ögretinin temel noktasi haline geldi.21

"Bazi belirli ritüelleri (ayinleri) uygulayarak Sefirot'u etkilemek ve böylece tarihe yön vermek", bu teori Ispanya Kabalacilari'ni çok etkiledi: Düsündüler ki, bu ilginç yöntemle Kabala'nin temel amacina ulasilabilir, yani Mesih'in gelisi için gerekli sartlar da yerine getirilebilirdi.

Kisa zamanda sözkonusu "MESİHİN GELİŞİNİ HIZLANDIRMA" yöntemi, Kabalacilar'in temel ugrasisi oldu. Bu tehlikeli ve karanlik yola giren hahamlarin basina bazen kötü seyler de geliyordu. Amerikali yahudi yazar Edward Hoffman, Amerika'daki ortodoks yahudi mezhebi Lubaviç'i konu edinen kitabinda ilginç bir olay aktariyor: <******>

Mesih beklentileri, özellikle Mesih'in gelisini çesitli ritüellerle hizlandirmaya çalisan haham sinifinda çok güçlüydü. Bize ulasan bilgilere göre, cezbe ve transa geçen bazi hahamlar, yataga safak sökmeden Mesih'in gelecegi inanciyla gidiyorlardi. Çesitli kaynaklarda, bazi hahamlarin sinagogta, halkin önünde Mesih'in gelisini bu kadar uzattigi için TANRIYA MEYDAN OKUDUKLARI anlatilir... 1814 Sonbahari'nda, üç ünlü haham, bazi yöntemlerle Mesih'in gelisini 'zorlamaya' çalistilar. Haham Lubliner, Haham Rimanover ve Haham Medzybozer, biraraya gelip bir grup olusturarak, kutsal gelisi zorlamaya karar verdiler. Ne yaptiklari ile ilgili detayli bilgi tarih kitaplarinda yer almiyor. Tek bilinen, her üç hahamin da ayni yil içinde öldügüdür.22

Sefirot sayesinde ve çesitli metafizik ritüelleri uygulayarak maddesel dünyayi etkilemek, Ispanya'dan baslayarak tüm Kabalacilarin en büyük ugrasisi haline geldi. Ortaçag ve okültizm uzmani ünlü Italyan romanci Umberto Eco, bu inanci Foucault Sarkaci adli romaninda bir yahudinin agzindan söyle aktariyor:

Haham Meir, haham Akiba'dan ders alirken, mürekkebe zaçyagi katiyormus, ama hocasi hiç ses çikarmiyormus. Haham Meir, Haham Ismail'e, dogru mu yapiyorum, diye sorunca, o da söyle demis: 'Sevgili oglum isinde dikkatli ol, çünkü kutsal bir istir bu is; bir harf atlarsan ya da bir harf fazla yazarsan tüm dünyayi yok edersin'... Kitap'in harflerini yeniden düzenlemek, dünyayi yeniden düzenlemek demektir.. Kitap'in harflerini yeniden düzenlemek için de çok dindar olmak gerekir... Her kitap, Tanri (Yehova)nin adiyla dokunmustur... Tevrat'la ugrasan kimse, dünyayi devinim içinde tutar; okurken, yeniden yazarken, kendi bedenini de devinim içinde tutar, çünkü bedenin dünyada dengi bulunmayan hiçbir parçasi yoktur.. Kitap'i degistirirsen, dünyayi da degistirirsin; dünyayi degistirirsen bedenini de degistirirsin.23
Tüm bu aktardiklarimiz elbette bir ölçüde fantastik olaylardir. Kabalaci yahudiler Sefirotla ugrasip çesitli büyüler yaparak dünyayi degistirdiklerine inaniyor olabilirler ama bu kuskusuz ihtiyatla karsilanmasi gereken bir iddiadir. Bu konuda göz önünde bulundurulmasi gereken bir bilgi varsa, o da Kuran'in Babil'de yahudilere büyü ile ilgili özel bir ilim ögretildigini haber vermis olmasidir. Bu noktadan hareketle, Kabalaci yahudilerin bu ilmi daha da gelistirerek Sefirot kavramina vardiklari belki iddia edilebilir; ama belirttigimiz gibi bu oldukça belirsiz bir konudur. <******>

Ama zaten bizim için burada önemli olan, Kabalacilarin tarihin akisini degistirebilecek bir büyü ilmine sahip olup olmadiklari degildir. Önemli olan, Kabalacilarin tarihin akisini etkilemek gibi bir niyete, bir hedefe sahip olmalaridir. Neden, diye sorarsaniz somut bir cevap verilebilir: Çünkü, Ortaçag'in sonlarinda yasayan Kabalacilarin tarihin akisini degistirerek varmak istedikleri hedefler, bugün büyük ölçüde gerçeklesmis durumdadir. Önceki sayfalarda degindigimiz gibi bugün gerçekten de Mesih'in gelisinin ön sartlari yahudiler eliyle gerçeklesmis, Israil Devleti "Mesih'in ayak sesleri" olarak tarih sahnesine çikmistir. Madem Kabalacilarin hedeflerinin büyük kismi gerçeklesmistir, o halde "tarihin akisi" içindeki bu gelismenin gerçekten Kabalacilarin müdahalesi ile mi olustugunu merak etme durumundayiz.

Iki ihtimal vardir: Ya tarih, çok mükemmel bir tesadüf sonucu, Ortaçag'in sonlarinda Ispanya'da yasayan Kabalacilarin amaçlarina çok uygun bir biçimde gelismistir. Ya da, sözkonusu Kabalacilar ve onlarin mirasçilari gerçekten de tarih üzerinde etki olusturmuslar ve dünyanin gidisatini kendi lehlerine degistirmislerdir.

Bu ihtimallerden hangisinin gerçegin kendisi oldugunu bulmak içinse, Ortaçag'in sonundan bu yana tarihin akisi üzerinde titiz bir inceleme yapmak gerekiyor. Dünyayi Ortaçag'dan bu yana degistiren etkenler arasinda, acaba Kabalaci yahudilerin Mesih getirme ve dolayisiyla dünyaya hakim olma hesaplari da var midir?

Elbette Kabalacilarin dünyayi nasil etkilemis olabileceklerini bulmak için, bu mistik yahudilerin büyü ayinlerini kesfe çikacak degiliz. Çünkü Kabalacilarin hedeflerine varmak için metafizik yöntemlerin yaninda normal yöntemler (yani her türlü politik, ekonomik, sosyal, psikolojik, vs. girisim) de kullanilabilir. Kabalacilarin metafizik dünyalari bizi fazla ilgilendirmemektedir ama normal dedigimiz yöntemlerle bir seyler gerçeklestirmis olabilirler ve bunu kesfetmek de son derece ilginç olacaktir.

<******> Ortaçag'in Kristof Kolomb'un 1492'deki Yeni Dünya kesfi ile sona erdigi kabul edilir. O zamandan simdiye 5 asir geçmistir. Eger gerçekten de bu 500 yil içinde Kabalacilar tarihin akisi içinde etkili olmuslar ve kurulu dünya sistemini kendi Mesih hesaplari ve dünya egemenligi planlari için degistirebilmislerse, karsimizda çok ilginç bir düzen, 500 yillik bir düzen duruyor demektir.

Bu kitap, iste bu 500 yillik düzeni kesfetmek ve bu noktadan hareketle de gelecegi kestirebilmek için yazilmistir.

Mesih'in Anahtari: Süleyman Tapinagi
Bu 500 yillik dönemin biraz karmasik ama son derece ilginç ve sasirtici öyküsüne girmeden önce, son olarak konuyla ilgili çok önemli bir noktayi daha gözden geçirmek gerekir: Yahudilerin ve Yahudilik'ten etkilenmis örgütlerin hep dönüp-dolasip konuyu getirdikleri yeri, Kudüs'teki Süleyman Tapinagi'ni...
Önceki sayfalarda inceledigimiz gibi, 19 yüzyildir yikik olan Kudüs'teki Süleyman Tapinagi, yahudiler ve sahip olduklari Mesih inanci açisindan büyük önem tasir. Tapinak'i yeniden insa etmek, asirlardir yahudilerin en büyük rüyasi durumundadir. Tapinak, yahudi halkinin sembolü ve sahip oldugu sözde üstünlük ve egemenligin isareti olarak yorumlanmaktadir. Kutsal mekanin ayakta kalan tek duvarinin Aglama Duvari'na dönüstürülmüs olmasi da, yahudilerin bu mabedin yikik olmasindan dolayi duyduklari hüznün ifadesidir.

Tapinak'in önemi yalnizca yahudiler için geçerli degildir. Kitabin ilerleyen bölümlerinde ayrintilariyla inceleyecegimiz gibi, Tapinak'i inanç ve felsefelerinin merkezine yerlestirmis olan baska güçler de vardir. Haçli Seferleri sonucunda Kudüs'te kurulan Tapinak Sövalyeleri (Templar Knights) ve onlarin devami niteligindeki masonlar da Kudüs Tapinagi'na büyük önem verirler. Öyle ki, masonlugun temeli olan Hiram efsanesi, Tapinak'in insasi sirasinda gelisen bir olaya dayanir. Buna göre Tapinak'in yapimini üstlenmis olan duvarci ustasi Hiram Abiff, bazi kiskanç ögrencilerince öldürülmüstür. Masonlar, Tapinak'in insasini üstlenmis olan Hiram Usta'nin gelenegini devam ettirdikleri söylerler. Ve ayni yahudi inanisindaki gibi mason düsüncesinde de Tapinak'in yeniden insasi hedefi yer alir. Bu insanlar için Tapinak dünya üzerindeki en önemli sey konumundadir. <******>

Peki acaba bu insanlari Tapinak'la bu denli ilgilenmeye yönelten sey nedir? Neden bir halkin tarihteki en büyük hedefi bu mabedi yeniden insa etmektir? Nasil olur da tüm dünyada elit kesimden milyonlarca üyesi olan masonluk, asirlar önce yapilmis ve yine asirlar önce yikilmis bir tapinaktan bu denli etkilenebilir?... Anlasiliyor ki, bu güçler için Tapinak, yalnizca tastan-topraktan olusmus bir bina degildir. Baska anlamlari vardir... Acaba nedir bu anlam? Nedir Tapinak'i yeniden insa etmekle ulasmak istedikleri sonuç?...

Bu sorularin cevabini bulmak için Tapinak'in neyi sembolize ettigine bakmak gerekiyor. Tapinak, Hz. Davud'un oglu olan Hz. Süleyman tarafindan insa edilmisti. Bilindigi gibi Hz. Süleyman, yasadigi dönemde çok büyük bir güce ve mülke ulasmis bir peygamberdi. O zamanin standartlarina göre bir tür "dünya egemenligi" elde etmisti. Ulasabildigi diger tüm din ve toplumlar, onun egemenligini kabul etmisti.

Dolayisiyla Tapinak, Hz. Süleyman'a verilmis olan bu büyük güç, iktidar ve mülkü sembolize etmektedir. Ve en önemlisi, bunlar siradan güçler degildir. Kuran'da Hz. Süleyman'a olaganüstü bazi "ilimler" verildigi belirtilir ve onun rüzgarlari kontrol etme gücüne sahip oldugu, hatta "madde nakli" olarak tanimlanabilecek bazi islemler gerçeklestirdigi, cinleri yönettigi ve kullandigi haber verilir. (Sebe, 12-14 ve Neml, 15-44)

Mesih'in gelisiyle birlikte "dünyaya egemen olma" hesaplari yapan yahudi önde gelenlerinin Tapinak'la bu denli ilgilenmeleri de, Tapinak'in sembolize ettigi Hz. Süleyman'in mülk ve iktidari nedeniyle olmalidir. Bekledikleri Mesih, inançlarina göre, Hz. Süleyman'in soyundan olacagina ve yeniden insa edilecek olan Tapinak'tan dünyayi yönetecek olduguna göre, Mesih'le birlikte ayni Hz. Süleyman dönemindeki gibi bir hakimiyet ve güç elde etmek istiyorlar demektir. Ayni güç beklentisi, Tapinak'i felsefelerinin merkezine yerlestiren diger güçler (Tapinak Sövalyeleri, masonlar vb.) için de geçerlidir. <******>

Bu anlatilanlardan, belki yahudilerin bu tür bir beklenti içinde olmasi dogal karsilanabilir. Öyle ya, yahudiler eski bir peygamber dönemindeki yönetimlerine yeniden kavusmak istiyorlar, denebilir. Ama gerçek böyle degildir...

Çünkü bu asamada Kuran'in dikkat çektigi çok önemli bir noktayi göz önünde bulundurmak gerekiyor: Hz. Süleyman bir peygamberdir ve elde ettigi güç ve iktidar da "rahmani"dir. Yani güç ve iktidarini Allah yolunda, Allah için, dogruluk ve iyilik yönünde kullanmistir. Oysa yahudilerin Hz. Süleyman'a yönelik bakis açilari çok farklidir. Kuran iste bu noktaya dikkat çeker. Yahudiler, Süleyman hakkinda "seytanlarin söylediklerine" uymuslardir: "Ve onlar (yahudiler), Süleyman'in mülkü (nübüvveti) hakkinda seytanlarin anlattiklarina uydular. Süleyman inkâr etmedi; ancak seytanlar inkâr etti..." (Bakara, 102)

Bu ayetten anlasildigina göre yahudilerin kendi zihinlerinde olusturduklari Hz. Süleyman imaji, gerçek Hz. Süleyman'in tamamen zittidir. Dolayisiyla Süleyman Tapinagi da, yahudiler ve onlarla ayni bakis açisina sahip olanlar için, "rahmani" degil, Kuran'in deyimiyle "seytani" gücün sembolüdür.

Hz. Süleyman, yasadigi dönemde imani temsil etmisti. Yenilgiye ugrattigi ordular, Allah'a ve O'nun dinine düsman olan ve yeryüzünde bozgunculuk çikaran ordulardi. Kurdugu düzen ise tüm insanlar için adalet düzeni olmustu. Herhangi bir irki kayirmamis, bir irkin peygamberi olmamisti. Kralligi "rahmani"ydi. Oysa yahudiler Hz. Süleyman'i peygamber olarak kabul etmezler. Onu, yahudi irkinin egemenligini kurmus olan bir "kral" olarak kabul ederler. Yöntem olarak da, üstteki ayette bildirildigi gibi "büyü"yü kullandigini öne sürerler. Dolayisiyla ona "inkar" atfederler, mülkünü "seytani" bir biçimde elde ettigine inanirlar.

Bakara 102'yi tefsir eden Islam alimleri bu konuya dikkat çekmislerdir. Elmalili Hamdi Yazir, Hz. Süleyman hakkinda yapilan bu iftirayi anlatir ve Kuran'in sözünü ettigi "seytan"larin " ... ey insanlar, bilmis olunuz ki, Davud ogul Süleyman, bir sihirbazdi. Cinleri ve seytanlari, rüzgarlari hep sihriyle emri altina alirdi. O neye ulasti ise sihir ilmiyle ulasti" dedigini bildiriyor. Ayrica bu iftiranin yahudilerce kabul görmesinin ardindan, yahudilerin de ayni gücü elde etmek için büyüyle yogun biçimde ilgilenmeye basladiklarini yaziyor. (Kabala, iste bu büyünün yöntemidir). Bir baska kaynakta, Safvetü't-Tefasir'de bildirildigine göre ise, Peygamberimiz yahudilere Hz. Süleyman'in da bir peygamber oldugunu söylediginde, yahudiler sasirarak "O, sadece bir sihirbazdi" demislerdir. <******>

Iste bu yüzden, Hz. Süleyman'i büyücü olarak kabul eden ve ayni yöntemle—yani Kabala'yi kullanarak—ayni iktidari Mesih önderliginde yeniden elde etmek isteyen yahudi önde gelenlerinin umduklari krallik, Kuran'in deyimiyle "seytani"dir. Tapinak'in yeniden insasiyla baslamasini umduklari Mesihi dönemin, Isra Suresi'nin basinda bildirildigine göre, Allah'a karsi büyük bir isyan ve "yeryüzünde bozgunculuk" dönemi olacak olmasi da saniriz bundandir...

Kabalacilar, bu "seytani" kralligi kurmak için Mesih'in gelmesi gerektigini, Mesih'in gelmesi için d

25/2/2008 - YEHOVA ŞAHİTLERİ .son bölüm

SONUÇ
Diğer Hıristiyan mezhepler her ne kadar Yehova Şahitlerini Hıristiyan olarak kabul etmeseler de Yehova şahitlerini Yahudiliğin intaç ettiği bir akım olarak kabul etmek doğru değildir; ancak hakim hıristiyanlıkta olduğu gibi Yehova Şahitliği de Yahudilikten bazı unsurları taşımaktadır. Dolayısı ile Yehova Şahitleri Hıristiyan bir zeminde otururlar ve yer yüzünde Tanrının vaat ettiği krallığın tek temsilcileri olarak, o zeminde inşa ettikleri tarassut kulesinden İsa’nın ikinci kez döneceğini intizar ederler. Meydana gelen her mühim hadiseyi Mesih’in tekrar dönüşünün ve dünyanın sonunun yaklaştığının bir işareti olarak değerlendirirler.

Yehova Şahitlerinin gerçek Hıristiyanlığı ve onun tanrı anlayışını ortaya koyma hususunda bir kararlılık içerisinde oldukları görülür. Görüşlerini desteklemek için de Kitab-ı Mukaddese ve ilk dönem hıristiyan ilahiyatçılarının görüşlerine müracaat ederler. Hatta Yehova Şahitleri kendilerini Hz. Adem’e kadar geri götürürler. Bununla beraber günümüzdeki örgütlenmeleri C. T. Russell ve J. F. Rutherford’a dayanır. Aslında Russel bu teşkilatın öncüsü, Rutherford ise kurucusu durumundadır. Dolayısı ile onların Arius'un tanrı anlayışıyla olan benzerlikleri Arius'un bir Yehova Şahidi olduğu anlamına gelmez. Tanrı anlayışlarını Kitab-ı Mukaddes’e dayandırarak bir kararlılık içerisinde olmaları ise Mesih’in dönüşüyle ilgili mitolojik ağ örgüsü yanılgılarını telafi etmez. Dışardan bir bakışla Yehova Şahitlerinin tanrı anlayışının Kıtab-ı Mukaddese daha uygun olduğu söylenebilir. Ancak özellikle 19. yüzyılda teşkilat olarak ortaya çıkan Yehova Şahitlerinin Hz. İsa'nın tekrar dönüşü, dünyanın sonuyla ilgili tahminleri, kurtuluşu ve cenneti ancak kendilerine has kılmaları, cennetin bu dünyada olacağını savunmaları, cehennemi ve cezayı inkar etmeleri gibi konularda Kitab-ı Mükaddese aykırı düşmüşlerdir. Karşıt hıristiyanların iddia ettiği gibi bu hususlarda aşırı giderek gerçekten Kitab-ı Mukaddes ayetlerini mecazi yada yanlış yorumlamaları da vakıadır. Dolayısı ile teolojik temelleri itibarıyla olmasa da sonuç itibarıyla Yehova Şahitleri de galat ve tahrif edilmiş bir hiristiyan hareket olup; Hıristiyanlığın geleneksel, modern ve liberal yorumuyla çeliştiği ve bunlardan destek görmediği görülmektedir.

Yahudiliğin yeni bir formu olarak ortaya çıkan Hıristiyanlıkta Hz. İsa'ya biçilen roller onun kimliği konusundaki bir takım müşkülatı ve münakaşayı da beraberinde getirdi. Fakat bunlardan hiçbirisi O'nun insanlığın mutlak kurtarıcısı olduğu; insanların günahı ve kurtuluşu için kendisini kurban ettiği ve tekrar döneceği (Mesih’ın ikinci gelişi) inancı kadar etkili olmamıştır. Beklenti kültü yada Mesih inancı kurtuluş ve ümidin tükenmez kaynağı olduğu gibi felaket ve karamsarlığa giden yol da olmuştur. Yahudilik geleneğinde baştan beri var olan Mesih İnancı genel olarak bütün Hıristiyanlık’ta ve özel olarak da Yehova Şahitleri bünyesinde farklı bir şekilde yeniden ortaya çıkmıştır. Bu ümit ve ümitsizlik; lütuf ve felaket arasındaki değişim Yahudiliğin tarihi sürecinin en belirgin özelliği olup İsrailî peygamberlik geleneğinin dokusunu tahrif etmiş; zamanla peygamberler ve Kitab-ı Mukaddes’teki peygamberlik kitapları etrafında bir efsaneler ağı örülmüştür. Buna bağlı olarak da Yehova Şahitleri hala Tanrı’nın gelecekle ilgili planını, bir takım cifir hesaplamaları ile Kitab-ı Mukaddes’in sayfaları arasında bulmaya çalışırlar. Gerçi Kitab-ı Mukaddesle bu yüzleşme onları teslisi reddetmeye ve İsa Mesih’in tanrı olmadığını dillendirmeye götürür; ancak gelecekle ilgili mitolojik ağ örgüsünden bir türlü kurtulamazlar.

Bünyamin OKUMUŞ
Din İşleri Yüksek Kurulu Uzmanı