11/2/2009 - Mesih PLANI-1
Mesih Plani'nin Süleyman Tapinagi etrafinda dönüp-dolasmis olan 500 yillik gizli tarihini incelemeye baslayabiliriz.
DÜZEN'IN GIZLI TARIHI
"Tarih rastgele gelismez. Gözünden hiçbir sey kaçmayan Dünya Üstadlari'nin yapitidir tarih. Dogal olarak, Dünya Üstadlari giz araciligiyla korurlar kendilerini."
Umberto Eco, Foucault Sarkaci, s. 202
"Beth" ve "he"
(Yani "Be ezrat ha Chem" ya da "Baruch Chem"; "Tanri [Yehova] kutsaldir")
Yeni Dünya'nin kesif öyküsü egzotiktir. Kristof Kolomb, 3 Agustos 1492'de—yahudi takviminde Kudüs'teki Süleyman Tapinaginin Romalilar tarafindan yikilisinin günü olan Ab ayinin 9'undan bir gün sonra—beraberindeki üç karavela ile birlikte büyükçe bir kalabaligin toplandigi Ispanya'nin Palos limanindan yola çikar. Beraberinde onbes aylik yiyecek ve alti aylik su vardir. Bilinmeyene dogru yola çikmaktadir. Kesif heyeti toplam seksen kisiden olusmaktadir. Amiral sancagi Kolomb'un gemisi olan Santa Maria'ya çekilmistir. Kolomb seyir defterine söyle yazar: "3 Agustos Cuma, buradan itibaren kendi yoluma koyulmam ve Hintlere ulasana kadar seyredebilmem için rota Alteslerinize ait olan Kanaryalardir... Amacima ulasmak için uykuyu unutmam gerekiyor..." Iki aydan daha fazla bir sürenin sonunda, 11 Ekim Persembe günü, Kolomb Yeni Dünya'ya ayak basar. Hint adalarindan birisi sandigi bu kara parçasina, San Salvador adini verir. Diz üstü çöker ve dua eder:
Ebedi ve kadiri mutlak Tanri, yaratici sözün enerjisiyle gögü, denizi ve yeri doguran Tanri! Adin heryerde kutsansin ve ünlensin! Senin Yüceligin ve Egemenligin yüzyildan yüzyila ululansin, Kutsal Adinin senin hükümranlik alaninin simdiye kadar sakli olan bu yarisinda, kölelerinden en sefilinin araciligiyla taninmasina ve yayilmasina Sen izin verdin...
Bunlar, Kolomb hakkinda bilinen ve resmi olan bilgilerdir. Ama Yeni Dünya'yi gün isigina çikararak tarihi derinden etkileyen bu denizcinin bir de resmi tarih disindaki bir kimligi ve misyonu var. Son olarak "Yeni Dünya Düzeni" adi altinda ortaya çikan Düzen'in gerçek kimligini ve misyonunu tanimak için, Kolomb'un gerçek kimligini ve misyonunu da tanimak gerekiyor...
Kristof Kolomb'un Bilinmeyen Öyküsü
Amerika'yi "kesfeden" ve kendisinden 5 yüzyil sonra ortaya çikacak olan Yeni Düzen'e bu sekilde bir anlamda "babalik" yapan Kristof Kolomb kimdi acaba? Niçin çok daha önceden bulunmus olmasina ragmen, asirlar boyu bu kitayi yeni "kesfetmis" bir kisi olarak tanindi? Yola çikarken amaci neydi? Karaya ulastiginda hangi "Tanri"ya yakarista bulunmustu?
Kabala diyari Ispanya'dan Yeni Dünya'ya yolculuk eden bu denizcinin kimligini arastirdigimizda sasirtici bir gerçekle karsilasiyoruz. Çünkü, hakkinda sayisiz kitap yazilan, filmler çevrilen ve bu "resmi" bilgilerin hemen hepsinde bir hiristiyan misyoneri olarak tanitilan Kolomb, aslinda bir yahudi... Yahudi yazar David M. Eichhorn, söyle diyor: "Aslinda ismi Colombus degildi. Genova'da dogmus bir Italyan da degildi. Asil ismi Juan Colon olan ve Pantevedra yakinlarinda dogmus olan bir Ispanyol yahudisiydi." 1
Türk yahudi cemaatince yayinlanan Salom gazetesinde ise, Dalia Sayah'in yazdigi "Kristof Kolomb gerçekten Yahudi miydi?" baslikli bir arastirma yayinlanmisti. Yazi bazi ilginç bilgiler veriyordu:
... Fakat asil önemlisi Kolomb'un ailesine yazdigi bütün mektuplarin sol üst kösesinde göze çarpan ilginç bir monogramdir.Yarim yüzyil önce Maurice David'in çözdügü bu monogramin bir Yahudi'nin kaleminden çikan her türlü yazinin basinda bulunmasi gereken iki harften: 'bet've'he'den olustugu bugün biliniyor." (Beth ve he: yani Be ezrat ha Chem ya da Baruch Chem, Tanri (Yehova) kutsaldir...) O'nun bir Marrano (Yahudi dönmesi) oldugu iddiasini kanitlayan baska bir nokta ise tablolarinda sol elini belli bir sekilde tutmasidir. Bu Marranolarin birbirlerini tanimak için kullandiklari gizli bir isaretti... Kristof Kolomb... Artik bu büyük kasifin gerçek kimliginin ortaya çikmasinin zamani geldi. Sefarad Kristof Kolomb! Onu artik tanimlayabiliriz bile: Amerika'daki kuzenimizdi O!2
Salom, bir baska sayisinda ise; Sarah Leibovici'nin yazdigi Christophe Colomb Juif, Marieanne Mahn Lott 'un yazdigi Portrait Historique de Christophe Colomb ve M. Kayserling'in kaleme aldigi The Participation of the Jews in the Spanish and Porteguese Discoveries adli kitaplari kaynak göstererek, Kolomb hakkinda su bilgileri veriyor:
Kolomb yahudi miydi? Bugün artik bu kesinlesmistir. Iste tartisma götürmez bir kanit: Günah çikardigi rahip Hernando de Talavera'nin, Kraliçe Isabella'ya Kolomb'un yola çikisindan bir kaç gün önce yolladigi mektup. Talavera, Kraliçe'ye bu 'seytandan esinlenen yabancinin böylesi çilgin bir serüvene atilmasina izin vermemesi' için yalvarmaktadir. Söyle devam eder rahip: 'Eger kutsal Ruh evlatlarinin dis denizlere açilmasini isteseydi, bunu yapmalari için, kökenleri meçhul bir yabancinin gelisini bekler miydi hiç?' Rahibin antisemit duygulari bu satirlarda pek belirgin degilse de daha ileride iyice ortaya çikar: 'Rahip Jean'in gördügü düsü tam olarak anlayamadim; Kolomb'un nefret edilesi gezisi sonucunda, nasil olur da kutsal topraklar yahudilerin eline geçebilir? Rahip Jean, bana, düsünde Aziz Jean Baptiste'i gördügünü ve kendisine Kolomb'un yolculugunun yahudiler için çok bereketli olacagini, Isa'nin mezarini ele geçireceklerini açikladigini söyledi.' ... Günümüzde Simon Wiesenthal'in La voile de L'espoir (Umut Yelkeni) ve Sarah Lerbovici'nin 'Kristof Kolomb Yahudiydi' kitaplarinda savunduklari tezi çogu tarihçi onaylamaktadir: Amerika'yi kesfeden bir 'konverso'dur (yahudi dönmesi)... Peki kimdir Kolomb ile birlikte yola çikanlar?... Engizisyondan kaçan yahudiler mi?... Tarih bize hala bu sirri açiklamamistir. Tek bilinen sey Kolomb'un gemilerinde rahip bulunmadigi, Arapça ve Ibranice tercümanlarin yer aldigidir.3
Kolomb'un imzasindaki yahudi sembolleri, yahudi tarihçi Lee M. Friedman tarafindan da vurgulanir. Buna göre, Kolomb'un imzasinin içinde "kusursuz bir üçgen", yani "yahudiler için kutsal olan ve sinagoglarla mezarliklarda sikça kullandiklari bir figür" bulunmaktadir.4
Kolomb'un ailesi Barselona'dan gelme Katalan kökenli yahudilerdendi. Tarihçiler Cenova'da yasayip Ispanyolca konusan Kolomb ailesinin Yahudi oldugunu bildiriyorlar. Fransiz Ça M'Interesse dergisi de, Ekim 1991 sayisinda, Kolomb'un Katalanya kökenli, sürülmüs ve Cenova'ya siginmis bir gizli-yahudi (konverso) oldugunu vurgulamisti. Yahudi tarihçi M. Kayserling ise, Kolomb'un esi Beatrice Enriquez'in de yahudi oldugunu bildirir.5
Kuskusuz Kolomb'un köken olarak yahudi olmasi tek basina fazla bir sey ifade etmemektedir. Önemli olan, Kolomb'un bu sakli kimliginin çiktigi yolculukta bir rolü olup olmadigidir. Bu soruya cevap olacak bazi bilgileri yine Salom veriyor:
Ünlü bir Ispanyol 'Kolomb uzmani' olan Consuelo Varela'ya göre: 'Kolomb Eski Ahit'i neredeyse ezbere bilirdi. Ayni sosyal sinifa mensup bir Katolik için böyle bir sey sözkonusu olamazdi. Üstelik ünlü gemicinin en büyük düsü Kudüs Tapinagi'ni yeniden insa etmekti. Oysa Katolik kilisesine göre, Isa yahudileri lanetlemisti, Tapinak bir daha asla insa edilemeyecekti. Bugün Kristof Kolomb'un yahudiligi artik tartisma götürmez bir olgudur.6
Kolomb'un Muharref Tevrat'i ezbere bilecek kadar dindar bir yahudi olmasinin yaninda, kendine hedef olarak da Süleyman Tapinagi'nin yeniden insasini sezmis olmasi ilginç degil mi? Süleyman Tapinagi'nin yeniden insasinin Kabalacilar'ca Mesih'in gelisinin en önemli sarti olarak kabul edildigini (bkz, "Giris") ve Kabalacilar'in merkezinin de Kolomb'un yola çiktigi Ispanya oldugunu hatirladigimizda, Yeni Dünya'nin neden kesfedildigi konusunda farkli gerçeklerle karsilasiyoruz...
Mesih Için Gerekli Ilk Kehanet: 'Dünyanin Dört Bir Yanina Dagilmak'...
Kolomb, "yahudiler için iyi bir yer" aramak ve yahudi inancina göre Mesih'in gelisinin ve yeryüzü kralliginin kurulusunun alameti sayilan Süleyman Mabedi'ni yeniden insa etme görevine soyunmak için yola çikmisti. Bu durumda, Kolomb'un ve onu yollayanlarin Mesih'in yeryüzüne yeniden dönmesi için büyük bir çaba içinde olduklari, yani Mesih Plani'ni gerçeklestirme üzerinde çalistiklari belli oluyor. Kolomb'u bu kutsal amaç için, bu denli organize bir hareket içinde yeni bir "yeryüzü cenneti" bulmaya yollayan Kabalaci dostlari, kuskusuz Mesih'in gelisi için gerekli olan diger sartlari da hazirlamaya çalisacaklardi. Mesih'in gelisi kutsal kaynaklarda yazilan bir vaad olduguna göre, onu "getirmek" de ancak konuyla ilgili kehanetleri yerine getirmekle mümkün olabilirdi.
Yahudi inancina göre bu kehanetlerin basinda ise, yahudilerin tüm dünyaya yayilmis olmalari sarti geliyordu. Encyclopaedia Judaica, bu inanci söyle bildiriyor: "Mesih'in tekrar gelisine dair olan kehanet, ancak yahudilerin dünyanin dört bir yanina yayilmalari ile gerçeklesebilecekti." 19
Evet, kehanetlere göre, Mesih geldiginde yahudiler dünyanin dört bir yanina dagilmis durumda olacaklar ve Mesih onlari çagirdiginda da hepsi Vaadedilmis Topraklar'a geri döneceklerdir. (Bu kehanetin daha detayli olarak açiklanisinin Kabalaci Menasseh Ben Israel tarafindan yapildigini ilerki sayfalarda görecegiz.)
Kendilerine baslica hedef olarak Mesih'in gelisiyle ilgili kehanetleri gerçeklestirmeyi edinen Kabalacilar, kuskusuz bu önemli kehanete karsi kayitsiz kalamazlardi. O dönemde yahudiler "dünyanin dört bir yanina" dagilmis durumda degildiler. Hatta Avrupa'nin pek çok ülkesinde bile yahudi yoktu. Dogu Avrupa'da Askenaz yahudileri vardi. En yogun yahudi nüfusu ise Kabala diyari Ispanya'da yasayan Sefarad yahudileriydi. Eger Mesih'in gelisi için gerekli olan kehanet yerine getirilecek, yani yahudiler "dünyanin dört bir yanina" yayilacaksa, bu Ispanya'dan olmaliydi.
Ama bu is nasil olacakti?... Ispanya'da yasayan yahudiler, dogal olarak, sirf Kabalacilar öyle istedi diye evlerini birakip "dünyanin dört bir yanina" gitmezlerdi ki. Hem yahudiler idealist davranip böyle bir göçü kabul etseler bile, Kabalacilarin istegiyle gerçeklesecek bir yayilma biraz dikkat çekici olmaz miydi? Böyle bir yolculugun ardindaki niyet ortaya çikmaz miydi? Hem sonra hangi ülkenin hükümdari durup dururken kapisinda bitiveren yahudileri kabul ederdi? Yahudiler onlara "kehanet geregi dünyanin dört bir yanina yayilmamiz gerekiyor, bizi kabul eder misiz" mi diyeceklerdi?
Bu "dünyanin dört bir yanina yayilma" projesi, olsa olsa farkli bir görünüm altinda olabilirdi. Sanki bu isi Kabalacilar istememisler de, yahudiler mecbur kalmislar gibi bir görüntü, en iyisiydi. Baska bir deyisle, yahudiler ancak Ispanya'dan sürülürlerse plan istenen biçimde isleyebilirdi.
Iste isin asil ilginç yani buydu. Çünkü Kolomb "yahudiler için iyi bir yer" aramak üzere yola çikarken, Ispanyol yahudileri de—Mesih'in dönüsüyle ilgili kehanete uygun olarak—Ispanya'dan çikip "dünyaya yayilmak" üzereydiler: Sefaradlar, Ispanya'dan sürülüyorlardi... Salom, bu "dramatik" sürgünü söyle anlatiyor:
1452'de (yahudi tarihi) 2 Agustos'u, 3 Agustos'a baglayan gece aslinda olup bitenler neydi? O gece 'Tasa be av' di, yani yahudilere Ispanya'dan çikmalari için taninan sürenin son günüydü... O gece Kristof Kolomb bilinmeyene yolculugunun saatini hesaplamisti... Amiral gemisinde gizlenerek yola çikan bu insanlar kimdi? Hangi umutlarin tasiyicilariydilar? Ispanya'dan kovulduktan sonra hangi yeni barinaklari düslüyorlardi? Hangi 'Gan-Eden' (yeryüzü cenneti)di onlari bekleyen?
Evet, Kolomb, Mesih'in gelmesinin bir sarti olan Süleyman Mabedi'nin insasi için denize açilirken, Mesih'in gelmesinin bir baska sarti da yanibasinda gerçeklesiyor, Sefarad Yahudileri Ispanya'dan sürgün edilerek "dünyanin dört bir yanina" dagiliyorlardi.
Bu Kabalacilar adina yalnizca mükemmel bir tesadüf müydü?
Eger yahudilerin, resmi tarihte anlatildigi ve sikça propaganda malzemesi yapildigi gibi Ispanya Krali'nin ve Engizisyonun uyguladigi büyük zulüm nedeniyle Ispanya'dan sürüldüklerini kabul edersek, sözkonusu olayi belki bir tesadüf olarak yorumlayabiliriz. Ne var ki, Ispanya sürgünü, anlatildigindan çok daha farkli gerçekleri içermektedir.
Sürgünü incelemeye baslamadan, öncelikle bir noktaya dikkat etmek gerekir: Bir ülkeden bir topluluk sürülüyorsa, dogal olarak o toplulugun o ülkede son derece güçsüz ve savunmasiz oldugu düsünülür. Kendileri için son derece aci bir gelisme olan sürgünü engelleyemediklerine göre, o ülkede zaten son derece egreti duruyorlar demektir. Buna karsilik, eger bir azinlik bir ülke içinde güçlüyse, yönetime etki edebiliyorsa, kendi haklarini koruyabilir, imtiyazlar elde edebilir.
Iste Ispanya sürgününün en ilginç ve sasirtici noktalarindan birisi buradadir. Çünkü sürgün öncesinde yahudiler ülke içinde olaganüstü derecede etkindiler. Ekonomiyi ellerinde tutuyor, sarayi yönlendirebiliyorlardi. Öyle ki, Ispanya neredeyse bir yahudi topragiydi.
Yahudi Topragi Ispanya!...
Evet, 1492 Ispanya'si gerçek bir yahudi topragiydi. Yahudiler özellikle ekonomide büyük bir egemenlik kurmuslardi ve Saray'i da istedikleri gibi yönlendirebiliyorlardi. Hatta Ispanya'nin Krali olan Ferdinand (solda) bile yahudi asilliydi. Yahudi tarihçi Kayserling söyle anlatiyor:
Kral Juan'in en yakin dostlari yahudilerdi ve ona önemli hizmetlerde bulunuyorlardi. 1469'da oglu Ferdinand V. Henry'nin kizkardesi olan Isabella ile evlendi. Bu evlilik yahudiler ve dönmeler tarafindan da desteklendi. Çünkü Ferdinand annesi tarafindan Yahudi kani tasiyordu ve Ferdinand'in da babasi gibi yahudilere dostça davranacagi umuluyordu. Ferdinand'in vergi bakani da zengin bir yahudi olan Don Abraham Senior idi.20
Yahudiligin anneden geçtigi kabul edilir, bu nedenle Ferdinand tam bir yahudidir. Daha da önemlisi, Kral'in yahudiligi, hem kendisi hem de etrafi tarafindan önemsenen bir gerçektir. Bunun en açik örnegini, Kolomb'un Kral'a olan bakis açisinda bulabiliyoruz. The New Republic'e göre, "Kolomb, Ferdinand'in Hz. Davud olduguna ve onun hükümdarligiyla, hahamlarin öngördüklerinin gerçeklesecegine inaniyordu." 21 Kolomb, soydasi olan Krali denizin ötesinde bir topragin varligina ikna etmek için de M. Tevrat ayetlerini kullanmisti. Kolomb'un Ferdinand'a gösterdigi ayet, M. Tevrat'in Ezra bölümünde geçiyordu ve "dünya alti parça toprak ve bir parça sudan olusur" hükmünü tasimaktaydi.
Yahudiler devlet hiyerarsisinin bir alt kademesinde de etkindiler. M. Kayserling, Konsüllüklerdeki en önemli görevlerin yahudi dönmeleri tarafindan paylasildigini bildiriyor ve ayrica Hazine Bakani Aragon Saragoza'nin da kendi adina sinagog yaptirmis olan bir Yahudi dönmesi olusuna dikkat çekiyor.22 Christopher Colombus kitabinin yazari Salvador de Madariaga ise su bilgileri veriyor:
Kisa zamanda yahudiler devletin ve kilisenin üst mevkilerine geldiler. Yahudilerin taht üzerindeki etkisi tahmin edilenden çok daha büyüktü. Isabella'nin, Portekiz Krali yerine Ferdinand ile evlenmesi yahudilerin isiydi. Hem Kral, hem de Kraliçe dönmeler tarafindan sarilmisti. Kralin iki sekreteri dönme idi, General Bailiff, Hazine Baskani, Finans Müdürü hiristiyanlasmis yahudiler (dönmeler)di... Ferdinand, kralligin üç anahtarini yahudilere teslim etti: Perpigna ve Pamplora bölgeleri ve Majorca donanmasi. Aragon kilisesi de yahudilerin elindeydi. Kraliçe Isabella'nin mali, askeri ve dini idareleri de yahudilik bakimindan pek geri kalmiyordu. Ölümünde bile yaninda bulunan Moya Markizi, dönme Andres Cabrera'nin karisiydi.23
Ingiliz tarihçi Jean Plaidy'nin bildirdigine göre de, ülkedeki vergi memurlarinin büyük kismi yahudilerden olusuyordu. Ayrica Kraliçe Isabella'nin çevresi de yahudi danismanlarla doluydu.24
Yahudilerin bu denli etkin ve güçlü bir konuma gelmelerinde, üstte de vurgulanan "dönme"lik sistemi önemli rol oynamisti. Katolik yasalari yahudileri resmi görevlerden disladigi için çogu yahudi din degistirmis gibi görünüyor ve böylece devlet yapisi içinde kolaylikla yükselebiliyordu. Bu "dönme"lerin neredeyse tümünün gerçekte asil dinlerine olan bagliliklarini koruduklari ise herkesçe bilinen ve kabul edilen bir gerçektir.
Iste böylesine "yahudi" bir Ispanya'dan 1492'de yüzbinlerce yahudi sürüldü. Bu durumda akla su soru geliyor: Madem yahudiler bu kadar etkin ve güçlü bir konumdaydilar, nasil oldu da sürgün olayini önleyemediler?
Bu soruya cevap vermek gerçekten de oldukça zor.
Iste bu noktada yukarida vurguladigimiz diger olasilik gündeme geliyor. Mesih'in gelisi için yahudilerin dünyanin dört bir yanina dagilmalari gerektigi seklindeki kehanetle, Ispanya sürgünü yanyana kondugunda ilginç bir paralellik doguyor. Bu paralellik, sürgünün yahudileri "dünyanin dört bir yanina" yaymak isteyen Kabalacilar açisindan hiç de olumsuz bir gelisme olmadigini, tam tersine onlar adina büyük bir kazanç, belki de "basari" oldugunu gösteriyor. (Ancak bu kazanç, sürülen pek çok siradan yahudi için geçerli degildi elbette. Kazanç, ancak "Mesih'in gelisinin" hesaplarini ince ince yapan yahudi önde gelenleri yani Kabalacilar için geçerli olabilirdi.)
Olayin bütün parçalarini bir araya getirdigimizde ortaya çikan sonuç, sürgünün bir provokasyon olabilecegidir. Yahudilerin, yahudi topragi Ispanya'dan, bir yahudi kehanetine uygun olarak sürülmesinin bundan daha mantikli nasil bir açiklamasi olabilir ki?
Ancak yine de simdiye dek inceledigimiz bilgiler kesin bir yargiya varmak için yeterli degildir. Bu nedenle olayin Kabalacilar açisindan çok faydali bir tesadüf mü, yoksa onlar tarafindan hazirlanmis bir provokasyon mu oldugunu anlamak için, sürgünün kimler tarafindan organize edildigini, kimlerin kiskirtmasiyla gerçeklestigini incelemek gerekmektedir. Bunun için de, Ispanya'da 15. yüzyilin ortasinda alevlenen "yahudi sorunu"na bakmakta yarar var.
Ispanya'nin hangi yüzyildan beri yahudilere yurt oldugu konusunda farkli görüsler vardir ama kesin olarak bilinen, büyük bir yahudi cemaatinin Ispanya topraklarinda, özellikle de Kraliçe Isabella'nin yönetiminde olan Castile'de uzun yüzyillardir yasadigidir. Ortaçag boyunca, özellikle de Endülüs Emevileri yönetiminde bu yahudilere herhangi bir önemli baski uygulanmamisti. Ancak 1400'lü yillara yaklasildiginda, yahudiler üzerine kisitlamalar getirildi ve agir vergiler kondu. Çogu tefecilik yapan ve yine çogu bu yoldan büyük servetler elde eden yahudiler, halk tarafindan kuskuyla bakilan, sevilmeyen insanlar haline geldiler. Fernando Martinez gibi bazi fanatik rahiplerin kiskirtmalari nedeniyle yahudilere karsi duyulan antipatinin derecesi yükseldi. Bu toplumsal kutuplasma sonucunda yahudiler hakkinda 1400'lü yillarin basinda daha da kisitlayici yasalar çikarildi. Böylece yahudiler oldukça zengin fakat siyasi ve toplumsal haklardan mahrum bir topluluk haline geldi.
Ama yahudiler buna bir çözüm bulmakta gecikmediler. Kisitlamalar yahudi irki üzerine degil, yahudi dini üzerine konmustu, dolayisiyla vaftiz olup hiristiyan dinini seçtiklerini duyurarak üzerlerindeki tüm kisitlamalardan bir anda kurtulabiliyorlardi. Bu yöntem yahudi toplumu içinde hizla yayildi ve kisa sürede onbinlerce yahudi dönmesi olustu. Ispanyollar bu dönmelere "konverso" ya da biraz asagilayici bir dille "marrano" adi veriyorlardi. Konversolar ellerindeki maddi gücü politik imkanlarla birlestirince, büyük bir hizla yükseldiler. Ingiliz tarihçi-yazar Jean Plaidy, The Rise of the Spanish Inquisition adli kitabinda, konversolarin yükselisini söyle anlatiyor:
Bir kaç yil içinde, konversolar, kisitlamalardan kurtulmus olarak, nüfusun en varlikli kesimi haline geldiler ve daha da ilginci devlet kademelerinde hizla yükseldiler. Bazilari aristokrasiden kisilerle evlendi, maddi durumlari kötülesmis olan asillerin çogu da zaten son derece varlikli olan yahudilerle evlenmek için can atiyorlardi. Bazi konversolar Kilise'ye bile girdiler.25
Ispanya'daki asil sorun da zaten bu noktadan dogdu. Çünkü zamanla bu konversolarin aslinda dinlerini degistirmedikleri, yalnizca hiristiyan görünümü altina girdikleri farkedilmeye baslandi. Hele neredeyse tüm vergi memurlarinin bu sahte hiristiyanlardan olustugu ögrenilince, hiristiyan çevreler büyük tepki gösterdi. Buna bir de kan olaylari 26 eklenince, kutuplasma iyice keskinlesti ve Engizisyon ülkeye çagrilarak, gerçek hiristiyanlarla sahtelerini ayirt etmesi istendi. Engizisyonun 1474 yilinda ülkeye girisi ile birlikte, 1492'de sürgünle bitecek olan süreç baslamis oldu.
Dikkat edilirse, gerginligin tirmanmasindaki en önemli etken, konversolarin gerçekten "dönmediklerinin", hiristiyan görünümü altinda yahudiliklerini sürdürdüklerinin ortaya çikmasiydi. Bu, kendi kendine ortaya çikmadi. Bazi durumlarda yahudi geleneklerini sürdüren konversolarin dikkatsizlik sonucu kendilerini ele verdikleri olmustu, ancak bu konu, asil olarak yapilan yogun propagandalar sonucunda gündeme gelmisti.
Halkin dikkatini konversolarin ikiyüzlülügüne yönelten propagandanin basini ise Alonso de Spina adli bir rahip çekiyordu. Spina, yazdigi Fortalitium Fidei (Imanin Kalesi) adli kitapta, inananlarin birbirine kenetlenmesini ve sahte hiristiyanlarin gerçek yüzünü ortaya çikarmasini istiyordu. Konversolar ve yahudiler üzerine baskilar uygulanmasini isteyen Spina, konversolarin ikiyüzlü birer sahtekar oldugu propagandasini yapiyordu. Spina, bu düsünceyi yayginlastirdiktan sonra, Kral ve Kraliçe'ye ülkeye Engizisyon'u davet etmeleri için sürekli olarak telkinde bulunuyordu. Ama olayin çok ilginç bir yönü vardi. Jean Plaidy, söyle yaziyor:
Yahudiler için Castil'de Engizisyon kurulmasini isteyen Alonso de Spina dönmelerin ikiyüzlülügüne dikkat çeken bir doküman yayinlamisti. Dokümanda yahudiler hakkinda oldukça sert ve saldirgan bir üslup kullaniliyordu. Ama ilginç olan kendisinin de bir yahudi dönmesi olmasiydi.27
Sürgünü kiskirtan ikinci önemli isim ise, Pablo de Santa Maria adli bir baska rahipti. Kilise içinde kisa sürede yükselen Pablo, Burgos Piskoposu makamina getirilmisti. Ve o da ayni Alonso de Spina gibi yahudilere ve konversolara karsi halki kiskirtiyordu. Yazdigi Scrutinium Scripturarum adli kitap, Engizisyon'a zemin hazirlayan en önemli çalismalardan biri oldu.
Ama yine çok ilginç bir gerçek daha vardi ortada: Çünkü yahudi aleyhtarligini körükleyen Pablo'nun kendisi de bir konversoydu!... Vaftiz olup Kilise'ye katilmadan önce, ismi Solomon Halevi olan bir yahudiydi ve Isaac Ben Shehet Perfet gibi ünlü hahamlardan dersler aliyordu. Yahudi yazar Elie Kedourie, Spain and the Jews adli kitabinda, Alonso de Spina'nin ve Solomon ha-Levi'nin "hiristiyanliga döndükten" (!) sonra yazdiklari yahudi aleyhtari yazilarla, sürgünün en önemli iki hazirlayicisi olduklarini söyler.28
Peki bu durum biraz garip degil midir sizce? Bu kisiler, yahudi kaynaklarinda söylendigi gibi gerçekten "dönmüs" ve hiristiyanlasmis olsalar bile, neden irkdaslarina ve eski dindaslarina böyle büyük bir düsmanligi göstermis olsunlar? Tam tersine, yahudilere ve konversolara diger hiristiyanlardan daha yumusak ve anlayisli davranmis olmalari gerekmez mi?
Bu garip durum, ister istemez akla öteki ihtimali getirmektedir. Yani bu kisilerin gerçekte yahudi olmayi sürdürdükleri, ancak Mesih Plani'ndaki "yahudileri dünyanin dört bir yanina dagitma" hedefi ugruna Ispanya'dan yapilacak bir sürgün planinin pesinde olduklari ihtimalini.
Sürgün olayini incelemek için, tüm bunlarin yaninda operasyonun bir numarali sorumlusu olan Engizisyon'un basi Thomas de Torquemada'ya göz atmak gerekir. Çünkü Torquemada, neredeyse tek basina, "yahudileri süren adam"dir. Torquemada'nin misyonu, Engizisyon'un ülkeye girmesiyle baslar. Engizisyon, yahudilerin gerçekten "dönüp-dönmediklerini" arastirmak ve sahte dönmeleri cezalandirmakla yükümlüdür. Ve sonunda Torquemada'nin etkisi ile bütün yahudilerin ülkeden sürülmesini saglar. Yahudiler arasinda büyük tedirginlik yaratan Engizisyonun yapisi açikça "antisemit"tir.
Ama ne kadar "gerçek" bir antisemitizm, ne kadar "sahte"?
Bunu anlamak için, Engizisyon'un bir numarali ismine, üstte sözünü ettigimiz Torquemada'ya baktigimizda yine ilginç bir gerçekle karsilasiriz: Garip ama gerçek, sürgünü kiskirtan diger iki önemli isim gibi, "büyük yahudi düsmani" Torquemada da yahudi asillidir!
Jean Plaidy, Kraliçe Isabella'nin sekreteri yahudi yazar Hernando Del Pulgar'in yazdiklarina dayanarak, Torquemada'nin yahudi asilli oldugundan söz eder.29 Yahudi yazar Nathan Ausubel ise, Thomas de Torquemada'nin büyükbabasi, Alvor Fernandez de Torquemada'nin, yahudi bir kadinla evli oldugunu yazar.30 Yahudiligin anneden geçtiginin kabul edildigini hatirlatirsak bu bilgi daha da anlamli hale gelmektedir.
Fransizlar'in ünlü tarih dergisi Historia ise söyle demektedir: "Aragonlu Kral Ferdinand'in, onun annesinin, Engizisyon'un basi olan Torquemada'nin, Cervantes'in karisinin, Avilali Sainte Therese'in ve daha birçok kisinin yahudi oldugunu söylerler. Bunda haklidirlar da." 31
Kuskusuz sürgünün en önemli mimarinin yahudi asilli olusunu da "tesadüf" olarak yorumlamak biraz zordur. Tüm bulgular göstermektedir ki, sürgün bir provokasyondur!...
Böylece, konversolarin (gizli-yahudiler) kiskirttigi yahudi aleyhtari ortamda, yahudi asilli Torquemada'nin yönettigi Engizisyon, ne hikmetse (!), kehanete uygun olarak yahudileri Ispanya'dan kovup "dünyanin dört bir yanina" dagitmaya çalisir. Amacin, yahudileri "dünyanin dört bir yanina" dagitmak oldugunun bir baska göstergesi de, Engizisyon'un, yahudileri ille de göç etmeye tesvik etmesidir. Yahudi asilli Fransiz yazar Jacques Attali'nin dedigi gibi, "... Krallik iktidari tarafindan islemlerin bütününü gözetim altinda tutmakla görevlendirilen Engizisyon, yahudileri din degistirmeye degil de, sürgünü tercih etmeye yöneltmektedir." 32
Alıntıdır
|
